بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 205

بيان مي‌كند و ايشان را نويد مي‌دهد بــه اين‌كه به زودي به صلحاي ارحام و دودمانشان ـ از قبيــل پدران و مادران و ذريه‌ها و برادران و خواهران و غير ايشان - مي‌پيوندند.

جمله: «ءَابائِهِمْ وَ اَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيّتِهِمْ» با اين‌كه اسم مادران در آن نيست مع ذلك همه نامبردگان بالا را شامل‌است، چون‌مادران همسران پدرانندكه كلمه ازواج شامل ايشان است و برادران و خواهران و عموها و دائي‌ها و اولاد آنان هم جزو ذريه‌هاي پدرانند، كـه كلمه «ءَابائِهِمْ» شامل آنان مي‌شود. و در آيه شريفه اختصار لطيفي بكار رفته است.

«وَ الْمَلئِكَــةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ سَلمٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْــمَ عُقْبَي الدّارِ!»

(402) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

ايــن عقبي، سرانجام اعمال صالحــي است كــه در هــر بابــي از ابــواب زندگــي بر آن مداومت دارنــد. و در هر موقعــي كه ديگــران منحــرف مي‌گردند ايشان خويشتـن‌داري نمــوده، خــدا را اطاعــت مي‌كننــد و خود را از گنــاه دور مي‌دارنــد و مصــائــب را تحمــل مي‌نمـاينــد و ايـن صبرشــان با خــوف و خشيــت تــوأم است.

جمله: «سَلــمٌ عَلَيْكُــمْ بِمــا صَبَـرْتُـمْ فَنِعْـمَ عُقْبَـي الـدّارِ،» حكايت كلام ملائكه است كه اولواالالباب را به امنيت و سلامتي جاوداني و سرانجام نيك نويد مي‌دهند، سرانجامي كه هرگز دستخوش زشتي و مذمت نگردد. (1)

1- الميـــــــــــــزان، ج 11 ، ص 467 .

جمع‌شدن افراد خانواده‌هاي صالح در بهشت (403)

ملحق شدن فرزندان بهشتيان به پدران خود در بهشت

«وَالَّذينَ امَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِايمانٍ اَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما اَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ ...،»