بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 223

(438) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

جمله: (و در آخر او را خلقي ديگر كرديم،) كه به خوبي دلالت مي‌كند بر اين‌كه خلقت مادي بدن مبدل مي‌شود به خلقت موجودي مجرد و باز توجه كنيد به جمله «و سپس همين شما در روز قيامت مبعوث خواهيد شد،» كه به طور مسلم مخاطب به اين خطاب، همان انساني است كه خلقتي ديگر شده است.

و نيز مي‌فرمايد: «قالَ فيها تَحْيَوْنَ وَ فيها تَمُوتُونَ وَ مِنْها تُخْرَجُونَ،» (25 / اعراف) كـــه از آن بــرمــي‌آيــــد حيــات انســان، حيــاتــي اســـت زمينـــي، كــه از زميــن و نعمـت‌هـايش تركيـب شـده اســت.

و از سوي ديگر خداي سبحان درباره اين نعمت‌هاي زميني فرموده: «ذلِكَ مَتاعُ الْحَيوةِ الدُّنْيا،» (14 / آل‌عمران) و نيز فرموده: «وَ مَا الْحَيوةُ الدُّنْيا فِي الاخِرَةٌ اِلاّ مَتاعُ،» (26 / رعد) و در اين دو آيه خود زندگي دنيا را وسيله زندگي آخرت و متاع آن ناميده،

آيا لذايذ و شهوات دنيا در بهشت ادامه دارد؟ (439)

متاعي كه صاحبش از آن متمتع مي‌شود و اين خود بديع‌ترين بيان در اين باب است، بابــي است كه از آن هزارهــا باب باز مي‌شــود و در عيــن حال مصدق كلام رسول خــدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله اســت كـه فرمــوده: «كَما تَعيشُــونَ تَمُوتُــون، وَ كَمــا تَمُوتُــونَ تَبْعَثُونَ!»

و كوتاه سخن اين‌كه زندگي دنيا عبارت است از وجود دنيوي انسان، به ضميمه آن‌چه از خوبيها و بديها كه كسب كرده و آن‌چه كه به نظر خودش خيبت و خسران است، در نتيجه در آخرت يا لذائذي كه كسب كرده به او مي‌دهند و يا از آن محرومش مي‌كنند و يا به نعمت‌هاي بهشــت برخوردارش مي‌سازنــد و يا به عذاب آتش گرفتارش مي‌كنند.

و به عبارتي روشن‌تر، آدمي در بقايش به حسب طبيعت، سعادت و شقاوتي دارد، هم بقاي شخصيتش و هم بقاي نوعش و اين سعادت و شقاوت منوط به فعل طبيعي او،

(440) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

يعني أكــل و شرب و نكــاح او اســت و همين فعــل طبيعي به وسيله لذائــذي كه در آن قــرار داده‌انــد آرايــش و مشــاطــه‌گــري شــده، لذائــذي كــه جنبه مقدميــت دارد.