بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 235

پرهيزكاران - در روز قيامت - در محلي امن از هر مكروه و ناملايمات، ثابت و مستقر مي‌باشند، «في جَنّاتٍ وَ عُيُونٍ» كه بياني است براي همان «مَقــــامٍ اَميــــنٍ» و اگر «عُيـــــُونٍ - چشمه‌ها» را هم منزلگاهي براي اهل بهشت معرفي نموده، به اعتبار اين است كه اهل بهشت در مجاورت چشمه‌ها قرار دارند و نيز بدين جهت است كه چشمه‌ها هم در همان بهشت‌ها واقعند و اگر جنات را جمع آورده، با اين‌كه ظرف و محل زندگي هر كس يك جنت است، به اين اعتبار است كه بهشت‌ها داراي انواعي هستند. و يا براي اين بـوده كه بــراي هــر فــرد از متقيــن بــه تنهايـي يك بهشـت و يا چند بهشت است.

«يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَ اِسْتَبْرَقٍ مُتَقابِلينَ،» «سُنْدُسٍ» به معناي پارچه نازكي است كــه از ابريشــم بافتــه شــده باشــد و «اِسْتَبْــرَقٍ» پارچــه ضخيـم ابريشمي اسـت.

«مُتَقابِلينَ» يعني روبه‌روي همند تا با هم انس داشته باشند، چون نزد اهل بهشت

(462) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

هيچ ناملايمي نيست، زيرا فرمود: در مقامي امين قرار دارند.

«كَـذلِـــكَ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عيـنٍ،» مراد از تزويج اهل بهشت با حوريان اين است كه قريــن حوريــان هستنــد، چــون ايــن تزويــج به معنــاي ازدواج اصطلاحــي نيسـت، بلكــه از زوج بــه معنــاي قريــن است، كه معنــاي اصلــي لغــوي آن اســت.

و كلمه حور جمع حوراء است، كه به معناي زني است كه سفيدي چشمش بسيار سفيد و سياهي آن نيز بسيار سياه باشد و يا به معناي زني است كه داراي چشماني سيــاه چــون چشــم آهو باشد.

و كلمـه «عينٌ» جمع كلمــه عيناء يعني درشــت چشم است و از ظاهــر كــلام خداي تعالي برمي‌آيــد، كه حورالعيـن غير زنــان دنيايند، كه آنان نيز داخل بهشت مي‌شوند.

«يَدْعُونَ فيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ امِنينَ،» يعني تمام اقسام‌ميوه‌ها را مي‌طلبند و مي‌خورند، در حالي كه از ضرر آن‌ها ايمنند.

شرحي از بهشت، نعمتها و حوريان بهشتي (463)