بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 236

«لا يَذوُقُونَ فيهَاالْمَوْتَ اِلاَّالْمَوْتَةَ‌الاُْولي وَ وَقيهُمْ عَذابَ‌الْجَحيمِ،» (56 / دخان) يعني غيراز مرگ اول ديگر مرگي نمي‌چشند و در بهشت خلد به حياتي ابدي كه ديگر دستخوش مرگ نمي‌شـود زنده‌اند.

«وَ وَقيهُـمْ عَــذابَ الْجَحيــمِ،» خــداونــد ايشـــان را از عــذاب دوزخ حفظ مي‌كند.

در اين آيه شريفه بعد از آن‌كه مردن را از بهشتيان نفي كرد و به عبارتي ديگر فرمود كه بهشتيان به وسيله مرگ از آن عالم به عالمي ديگر منتقل نمي‌شوند اينك در آخــر آيه مي‌فرمايد: از حالت تنعم و سعادت در بهشت، به حالت شقاوت و عذاب در جهنم نيز منتقل نمي‌گردنـد تا هر دو قســم انتقال را تكميــل كرده باشــد، هم انتقال مكانــي را و هم انتقـــال حالــي را.

(464) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

«فَضْـلاً مِنْ رَبِّـكَ ذلِـكَ هُوَ الْفَـوْزُ الْعَظيــمُ،» (57 / دخان) آن كرامت و نعمت كه گفته شد فضلي است از ناحيه خدا، نه اين‌كه بندگان خدا از او چنين چيزي را طلب كار باشند و آن‌چنان مستحق آن باشند كه خدا بر خود لازم و واجب بداند كه آن بهشت را به عنوان پاداش به ايشان بدهد، براي اين‌كه خدا مالك است، مالكي غير مملوك و هيچ چيزي و هيــچ موجودي مالك حقي كه آن را از خــدا طلب كند نيســت تا خدا را محكوم به دادن آن حق كنــد، بلكــه داستــان نعمــت بهشــت تنهــا وعــده‌اي اســت كه خــدا به بندگــان صالحــش داده و ايــن خــود او است كه فرموده خدا خلف وعــده نمي‌كند.

اگر بهشت را پيروزي و فوزي عظيم خوانده، بدين جهت است كه آخرين سعادتي اســت كـه آدمي بــدان نائل مي‌شود.(1)

1- الميـزان، ج 18، ص 227 .

شرحي از بهشت، نعمتها و حوريان بهشتي (465)

مشخصات شراب بهشتي

«يُسْقَوْنَ مِنْ رَحيقٍ مَخْتُومٍ،»