بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 39

«چنيــن كساننــد كــه در باغهــاي بهشــت مــورد احتــرامنـد!» (35 / معارج)

خداي تعالي در قسمتي از آيات سوره معارج صفات و افعالي از انسانها را شمرده كه منجر به بهشتي شدن آن‌ها و مكرم بودنشان در جنات، مي‌شود و اينك جزئياتي از

1- الميـزان، ج 5، ص 140 .

(76) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

آن اعمـــال و صفـات را شـرح مي‌دهد:

اول از همه از ميان همه امتيازات مؤمنيني كه در آيات ذكر مي‌شود نماز را اختصاص به ذكر مي‌دهد، چون مي‌خواهد شرافت نماز را رسانيده و بفهماند نماز بهترين اعمال است. علاوه بر اين، نماز اثر روشني در دفع رذيله «هلع» يا حرص مذموم دارد، چون در آيه «اِنَّ الصَّلـوةَ تَنْهي عَـنِ الْفَـحْشــاءِ وَ الْمُنْكَـــرِ» نمــاز را بازدارنــده از هر فحشــاء و منكــر دانستـه است.

«اَلَّذينَ هُمْ عَلي صَلاتِهِمْ دائِمُونَ،» (23 / معارج) اين‌كه كلمه «صَلاة» را به ضمير «هُــم» اضافــه كرده دلالــت دارد بــر اين‌كــه ايــن مؤمنيــن بــر خوانــدن نمازشــان مداومت داشته‌انــد، نه اين‌كه دائمــا در نماز بــوده‌انــد و ستــودن آنان به مداومت در نمــاز اشاره است به اين‌كـه اثر هر عملي با مداومت در آن كامل مي‌شود.

شرايط ورود به بهشت (77)

«وَالَّذينَ في اَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ، لِلسّائِلِ وَالْمَحْروُمِ،» (24 و 25 / معارج) سپس آن مؤمنيــن را به رعايــت و پرداخت حقــي معلــوم از امـوال خـود بـه سـائـل و محــروم مي‌ستايــد.

«وَ الَّذينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدّينِ،» (26 / معارج) آن‌چه از سياق شمردن اعمال صالحه بر مي‌آيد اين است كه مراد از تصديق يوم الدين اين است كه مصلين علاوه بر تصديق قلبي روز جزا عملاً هم آن را تصديق مي‌كنند، به اين معنا كه سيره زندگيشان سيره كسي است كه معتقد است هر عملي كه انجام دهد به زودي در مورد آن بـازخواست و بر طبق آن جزا داده مي‌شود، حال چه اين‌كه عملي خير باشد و چه شر، اگر خيــر بـاشــد جـزاي خيـرش مـي‌دهنـد و اگـر شـر بـاشـد جـزاي شرش مي‌دهند. و تعبير به «يُصَـدِّقُــونَ» دلالت دارد بر اين‌كه تصديقشان استمرار هم دارد، پس دائما