بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 41

شهــوت بــه دنبــال غيــر آن‌چـه يــاد شــد باشــد چنيــن كســانـي تجــاوزگرنــد.

«وَ الَّـذيـنَ هُـمْ لاَِمـانـاتِهِـمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ،» (32 / معارج) و كساني كه امانت‌ها و پيمان خود را محترم مي‌شمارند.

آن‌چه از كلمه امانات زودتر از هر معنايي به ذهن مي‌رسد، انواع امانت‌هايي است كه مردم به يكديگر اعتماد نموده و هر يك به ديگري مي‌سپارد، از قبيل مال و جان و عرض و شخــص اميــن رعــايت آن را نمـوده در حفظـش مي‌كوشد و به آن خيانت نمي‌كند.

و ظاهرا مراد از كلمه عهد در آيه مورد بحث قراردادهاي زباني و عملي است كه انسان با غير مي‌بندد، كه فلان عمل را انجام و يا فلان امر را رعايت و حفظ كند و بدون مجوز آن قرارداد را نقض ننمايد.

«وَ الَّذيـنَ هُـــمْ بِشَهـاداتِهِـــمْ قـآئِمُــونَ،» (/33 معارج) و كساني كه‌پاي

شرايط ورود به بهشت (81)

شهادت‌هاي خود مي‌ايستند، معناي شهادت معلوم و معروف است و قائم بودن به شهــادت به معناي اين اســت كه از تحمل و اداي آن‌چه تحمل كرده استنكاف نورزد، اولاً وقتــي او را شاهد مي‌گيرند شهــادت را تحمل كند و ثانيــا وقتي براي اداي شهادت دعوت مي‌شــود استنكاف نورزد و بــدون هيچ كم و زيادي آن‌چه ديده بگويد و آيــــات قــرآن در ايــن بـــــاره بسيـــار اســت.

«وَ الَّذينَ هُمْ عَلي صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ،» (34 / معارج) و كساني كه بر نماز خود محافظت دارند. منظور از محافظت بر صلاة اين است كه صفات كمال نماز را رعايت كنــد و آن طور كه شرع دستــور داده نمــاز بخواند.

«اُولئِــكَ في جَنّــاتٍ مُكْرَمُــــونَ ـ ايشــان در بهشت‌هــا محترمند!» (35 / معارج) (1)

1- الميـزان، ج 20، ص 22 .