بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 77

«آنـان در بـاغي بلنـد هستنـد، كـه در آن هيـچ سخــن بيهـــوده نمــي‌شنــونــد،»

«فيها عَيْنٌ جارِيَةٌ ، فيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ،»

«در آن چشمـــه‌اي روان اســــت، در آن تختهـــايـــي بلنـــد مـرتبـه اســـت،»

«وَ اَكْــوابٌ مَـوْضـُوعَـــةٌ، وَ نَمــارِقُ مَـصْفـُـوفَـةٌ، وَ زَرابِـــيُّ مَبْثُـوثَــةٌ،»

«و قدحهايي كه در كنار اين چشمه‌ها نهاده و بالش‌ها و پشتيهاي رديف شده و فرشهايي گسترده.» (10 تا 16 / غــاشيه)

مراد از عالي بودن بهشت ارتفاع درجات و شرافت و جلالت قدر و گوارايي عيش آن است، چون در بهشت حياتي هست كه دنبالش مماتي نيست و لذتي است كه آميخته با الم و درد نيست و سروري هست كه مشوب با هيچ غم و اندوهي نيست و اهل بهشت نه

(148) بهشت از ديدگاه قرآن و حديث

تنها هر چه دوست بدارند در دسترسشان هست، بلكه لذايذي هست كه مافوق خواست آنان است.

«لا تَسْمَعُ فيهـا لاغِيَـةً،» يعني «وُجُوه» نامبرده و يا به عبارتي اهل بهشت، در بهشت حتي يك‌كلمه «لاغِيَةً ـ بيهوده و بي‌فايده» نمي‌شنوند.

«فيها عَــيْـنٌ جـــارِيَـــةٌ،» مراد از كلمه «عَيْن» جنس چشمـه است، نـه اين‌كه بخواهد بفرمايد در بهشت تنها يك چشمه هست، چون در جاي ديگـر صـريحـا فـرمـوده در بهشت چشمه‌هايي هست، مانند چشمه «سَلْسَبيل» و چشمه شـراب و چشمـه طـهـور و غير آن.