بهشت از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 90

دَرَجَةً‌عِنْدَاللّهِ وَ اُولآئِكَ هُمُ‌الْفآئِزُونَ،»

«آري كساني كه ايـمان آورده و از وطـن مالـوف خـود مـهاجـرت نمـوده و در راه خـدا بـا امـوال و جان‌هـاي خـود مجـاهــدت نمـودنـد نـزد خــدا از نظــر درجه و منــزلــت بــزرگ‌تــرنـــد و ايشـــان، آري تنهــا ايشـاننـــد رستگــــاران،»

«يُبَشِّرُهُمْ رَبُّـهُمْ بِرَحْمَـةٍ مِنْـهُ وَ رِضْـوانٍ وَ جَنّتٍ لَـهُمْ فيـها نَـعيـمٌ مُــقيـمٌ،»

«پـروردگـارشـان بـه رحـمتــي از خـود و رضــوان و بهشــت‌هــائــي بشــارت مـي‌دهــد كـه در آنست نعمتهــائـي دائـم،»

«خلِدينَ فيهآ اَبَدا اِنَّ اللّهَ عِنْدَهُآ اَجْرٌ عَظيمٌ،»

«و وضــع ايشــان چنيــن اســت كه دائما در آن بهشت‌هــا جــاوداننــد، آري نــزد خــدا پاداشــي اســت عظيــم و وصــف‌نــاپــذيــر.» (20 تا 22 / توبـه)

درجه اعظم، رحمت، رضوان، جنت و اجر عظيم (175)

آيه در بيان حكم حقي است كه خداي تعالي در مسأله دارد. مي‌فرمايد: كسي كه ايمــان آورد و در راه خــدا به‌قــدر توانائيــش جهــاد كــرد و از مــال و جــانش مايــه گذاشــت، در نزد خــدا درجه‌اش بالاتــر است.

اگــر مطلب را بصورت جمع آورد و فرمود: «كساني كــه» براي اين اســت كه اشـاره كنــد بــه اين‌كه مـلاك فضيلــت، وصف مذكــور اســت، نه شخــص معينــي.

اين‌كه فـرمـود: «اَعْظَــمُ دَرَجَةً عِنْـــدَ الـــلّهِ،» مـعنـايش ايـن است كـه ايـن افـراد نسبت بـه آن افـراد ديگـر كـه اصلاً درجـه‌اي ندارند درجـه شـان بـالاتـر است و ايـن خـود يـك نـوع كنـايـه اسـت از اين‌كه اصــولاً ميـان ايـن دو طـايـفـه نسبتـي نيست، زيـرا يـكي داراي گـامـهـاي بلنـــدي اسـت و ديگـــري اصـلاً قـدمي بـرنـداشتـه است.