بنیانگذاری ملت حنیف، رسالت و مبارزات ابراهیم علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 143

بـدن خـود دارد، نـه مـاننـد ملكيت انسان بـه خانـه و فرش و غيره كه ملكيتي هستنـــد اعتبـــــاري نــــه واقعـــــي.

ـ انسان به ملكيت واقعي مالك اعمال خويش است. پس مادام كه انسان هست آن عمل هم هست و هرگز به طبع خود از انسان جدا نخواهد شد، پس بعد از انتقال آدمي به آن سراي ديگر تمامي اعمالش چه خير و چه شر، چه صالح و چه طالح، با او خواهد بود.

وَ اَنَّ سَعْيَـــهُ سَــوْفَ يُــري

سـوميـن مـطلب حكـايـت شـده از صحـف ابـراهيـم و موسي در قرآن اين است كه:

(250) بنيانگذاري ملت‌حنيف، رسالت‌ومبارزات‌ابراهيم عليه‌السلام

«كوشش آدمي ديده خواهد شد،

پـس از آن، او را جـــزا دهنــــد، جـــزاي هـــر چـــه تمــام‌تـــر!» (40 و 41 / نجم)

منظور از سعي و كوشش، آن عملي است كه در انجامش جد و جهد كنند و منظور از "رؤيـت" مشاهده است و ظرف اين مشاهده روز قيـامت است.

اين آيه از نظر معني قريب آيه ديگري است كه مي‌فرمايد:

«روزي كه هر انساني آن‌چه از خير و شر كرده حاضر مي‌بيند.» (30 / آل‌عمران)