بنیانگذاری ملت حنیف، رسالت و مبارزات ابراهیم علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 176

«اَلْحَمْدُلِلّـهِ الَّـذي وَهَـبَ لـي عَلَي الْكِبَرِ اِسْمعيلَ وَ اِسْحقَ....» (39 / ابراهيم )

ابراهيم عليه‌السلام در ضمن خواسته‌هايش ناگهان به ياد عظمت نعمتي كه خدا به وي ارزاني داشته افتاده كه بعد از آنكه اسباب عادي فرزنددار شدن همه منتفي شده بود دو فرزند صالح چون اسماعيل و اسحق را به وي داده است. و اگـر چنيـن عنـايتـي بـه وي فرمود به‌خاطر استجابت دعايش بود.

ابراهيم عليه‌السلام در بين دعايش وقتي به ياد اين نعمت مي‌افتد ناگهان رشته دعا را رها نموده و به شكر خدا مي‌پردازد و خداي تعالي را بر استجابت دعايش ثنا مي‌گويد:

شكرگزاري در دعاهاي ابراهيم عليه‌السلام (303)

«ستـايش خـدائي را كـه بـا وجـود سالخــوردگي و پيــري مـرا اسماعيل و اسحــق ببخشـود!»

آخرين دعاي ابراهيم عليه‌السلام

ابــراهيـم عليه‌السلام با اين جمله آخـرين دعــاي خــود را ختــم نمود:

«ـ پـــروردگـــارا!

روزي كـه حساب به پا شـود،

مــن و پـــــدر و مـــادرم را،