بنیانگذاری ملت حنیف، رسالت و مبارزات ابراهیم علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 184

ادب ديگري كه در كلام خود رعايت كرده اين است كه در رديف هر حاجتي كه خواسته اسمي از اسماء حسناي الهي را از قبيل "غَفُور" و "رَحيم" و "سَميعُ‌الدُعا"به مناسبت آن حاجت ذكر كرده است و اسم شريف "رَبّ" را در تمامي آن حوائج تكرار نموده است، چون ربوبيت خدا واسطه ارتباط بنده با خداي خود و فتح باب در هر دعاست.

ادب ديگــر ايـن كــه عـــرض كــرد:

"و هـر كـس نـافـرمـانيـم كنـد بـه درستي تـو بخشنـده و مهـربـانـي!"

لطايف دعاهاي ابراهيم عليه‌السلام (313)

و نفرين به جان آنان نكرد بلكه بعد از ذكر اسمشان دو تا از "اَسْماءُاللّه را كه واسطه شمول نعمت سعادت بر هر انساني است، يعني اسم "غَفُور" و "رَحيم" را ذكر نمود، چون دوســت‌دار نجـات امـت خـود و گستـرش جـود پروردگار خود بود! (1)

1- الميـزان ج : 23 ص : 119 و ج : 12 ص: 131 .

(314) بنيانگذاري ملت‌حنيف، رسالت‌ومبارزات‌ابراهيم عليه‌السلام

-315

فصل هشتم:بناي خانه كعبه و تشريع حج ابراهيمي

بالا بردن پايه‌هاي خانه كعبه