بنیانگذاری ملت حنیف، رسالت و مبارزات ابراهیم علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 206

با اين كه آن جناب مي‌دانست كه به حكم ناموس زندگي اجتماعي دنيا، وقتي رزقي به شهري وارد مي‌شود، ممكن نيست كافران از آن سهم نبرند و بهره‌مند نشوند، ولكن در عين حال دعاي خود را مختص به مؤمنين كرد تا تبرّي خود را از كفار همه جا رعايت كــرده بـاشــد، ولكــن جـوابـي داده شـد كـه شـامـل مـؤمــن و كـافـر هــر دو شــد.

در اين جواب اين نكته بيان شده كه: از دعاي وي آن‌چه بر طبق جريان عادي و قانون طبيعـت اسـت مستجـاب اسـت و خـداونـد در استجـابت دعـايش خـرق عـادت نمي‌كند

(350) بنيانگذاري ملت‌حنيف، رسالت‌ومبارزات‌ابراهيم عليه‌السلام

و ظاهـر حكـم طبيعت را باطل نمي‌سازد.

منظور ابراهيم اين بود كه كرامت و حرمتي براي شهر مكه كه بيت‌اللّه‌الحرام در آن‌جاست، از خدا بگيرد، نه براي اهل آن، چون بيت‌الحرام در سرزميني واقع شده كه كشت و زرع در آن نمي‌شود و اگر درخواست ابراهيم عليه‌السلام نبود، اين شهر هرگز آباد نمي‌شد و اصلاً كسي در آن جا دوام نمي‌آورد، لذا ابراهيم عليه‌السلام خواست تـا بـا دعاي خـود شهـر مكـه را معمور و در نتيجه خانه خدا را آباد كند.

خداوند متعال در جواب خود براي خشنود سـاختـن ابـراهيـم عليه‌السلام اضـافـه فـرمود كه آن‌چه تو درخواست كردي كه من با روزي دادن مؤمنين اهل مكـه، اين شهر و خـانـه كعبـه را كرامت دهم، مستجـاب نمـودم، با كـرامتي افزونتر!

امنيت و رفاه شهر مكه (351)

پـس كفـاري كـه در اين شهر پديد مي‌آيند، به زندگي مرفه و رزق فراوان خود مغرور نشوند و خيــال نكنند كه نزد خدا كرامتي و حرمتي دارند، بلكه احترام، هر چه هست، از خانه خداست و من چند صباحي ايشان را بهره‌مندي از متاع اندك دنيا مي‌دهم و آن گـاه بـه سـوي آتــش دوزخ كـه بـد بـازگشت‌گـاهي است، مضطرشان مي‌كنم! (1)

حرم بودن شهر مكه

1- الميزان ج : 2 ص : 120.