بنیانگذاری ملت حنیف، رسالت و مبارزات ابراهیم علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 36

(66) بنيانگذاري ملت‌حنيف، رسالت‌ومبارزات‌ابراهيم عليه‌السلام

پـدرش بيـان كـرده و مي‌فــرمــايد:

«و آمــرزش خــواستـن ابـراهيـم بـراي پـدرش نبــود مگــر به اقتضاي وعده‌اي كه به وي داده بود و چـون بــرايش آشكـار شد كه پـدرش دشمـن خــداست، از او بي‌زاري جست.

آري ، ابراهيم بسيــــار خــــدا تــــرس و بــــردبــــار بـــود!» (114 / توبه)

استغفــار بــراي مشــركيــن از اين جهــت جــايــز نيست كه كار لغوي است. خضوع ايمان مــؤمــن مــانــع است از اين كه بنده خـدا با ساحت كبرياي او بازي كند و كار لغــوي را انجـام دهد !

كسي كه اصلاً رحمت و مغفرت را قبول ندارد و زير بار عبوديت او نمي‌رود معني

موضوع استغفار ابراهيم براي پدرش (67)

ندارد كه براي او استغفار كنند. اين درخواست و شفاعت استهزاء به مقام ربوبيت و بــازي كــردن با مقــام عبــوديت اســت، كه به حكم فطرت عملي است ناپسند و غير جــايـز، كـه قـرآن كـريـم از آن بـــه "حــق نـداشتــن " تعبيـــر فـرمـوده اســـت. (1)

هـدف قيـام ابـراهيـم و حجـت او

«وَ اِذْ قالَ اِبْـراهيــمُ....»