بنیانگذاری ملت حنیف، رسالت و مبارزات ابراهیم علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 64

ماه پرستان و آفتاب پرستان (115)

پـــس از آن كــــه خــورشيــد را ديــد كــه طلــوع كــــرد گفـــت:

- ايــن پــــروردگــــار مــن اســـت، ايــن بــزرگ‌تــر اسـت،

پس همين كه غروب كرد گفت:

- اي قوم! من از آن‌چـه شـريك خـدا قـرار مي‌دهيـد بـي‌زارم!»

ابراهيم عليه‌السلام در اين جستجوي خود دو نوبت به غلط بودن فرضيه‌اش پي برده بود و با اين كه ديگر جا نداشت درباره آفتاب همان فرضيه غلط را تكرار كند و بگويد: "اين پــروردگــار مــن اســت!" لـذا بـراي اين كه بهــانــه‌اي در دست داشتــه بــاشــد، اضــافــه كــرد: "ايـن بــزرگ‌تــر اسـت!"

(116) بنيانگذاري ملت‌حنيف، رسالت‌ومبارزات‌ابراهيم عليه‌السلام

با نقل عبارت ابراهيم در قرآن به لفظ «هذا» (براي مذكر، در حالي كه شمس مؤنث است،) قرآن كريم مي‌خواهد بفهماند ابراهيم عليه‌السلام در اين بحث به راستي آفتاب را نمي‌شناخته يا خود رابه جاي كسي فرض كرده كه اصلاً آفتاب را نديده است و نمي‌داند كه اين جرم يكي از اجرام آسماني است كه در هر شبانه‌روز يك‌بار طلوع مي‌كند و غــروب مي‌كنــد و پيـدايش شــب و روز و فصــول چهـارگــانه مستند به آن است !(1)

موقعيت زماني مشاهدات ابراهيم عليه‌السلام

«فَلَمّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَءَا كَوْكَبا....» (75 تا 79 / انعام)