بنیانگذاری ملت حنیف، رسالت و مبارزات ابراهیم علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 85

ابراهيم عليه‌السلام در اين كلام خود صريحا از پروردگار خويش اسم نبرده بلكه وصفي از اوصاف او را ذكر كرده كـه احـدي از مشـركين هـم در آن وصـف نـزاع و خـلافي نـدارنــد و آن وصـف عبـارت بـود از خـالـق بـودنش بـراي زميـن و آسمـان، يعنــي كســـي كــه آسمـــان‌هــا و زميــن را خلــق كــرده است.

يعني من با عبادت خود روي به درگاه كسي مي‌آورم كه ايجاد هر چيزي منتهي به اوست و خود شماهم او را مافوق خدايان خود مي‌شناسيد.

در اين كه از ميان همه صفات خاص پروردگار و در ميان الفاظي كه دلالت بر خلقت دارند ـ مانند: باري، خلق، بديع - به طور خاص "فاطر" را برگزيد اشاره است به اين كه

ابراهيم و اعلام دين فطرت (157)

آن دينــي كــه ابـراهيم عليه‌السلام از ميــان اديــان انتخـابش كـرده اسـت ديـن فطرت اسـت!

لذا در قرآن كريم هم مكررا دين توحيد را به دين ابراهيم و دين حنيف و دين فطرت وصف كرده است، چون دين توحيد ديني است كه معارف و شرايع آن همه بر طبق خلقت انسان و نوع وجودش و بر وفق خصوصياتي بنا نهاده شده كه در ذات اوست و به هيچ وجه قابل تغيير و تبديل نيست.

پس ايـن كـه بشـر را دعـوت بـه ديـن اسـلام يعنـي خضـوع در بـرابـر حـق تعـالي كــرده اسـت بـراي ايــن بـوده كـه خلقـت بشـر هـم بـر آن دلالـت كــرده واو را بــه سوي آن هدايت مي‌كند.(1)

1- الميــزان ج : 13 ص : 298 .

(158) بنيانگذاري ملت‌حنيف، رسالت‌ومبارزات‌ابراهيم عليه‌السلام

ابراهيم، شيعه نوح، با قلبي سليم