- 1- سید محمدرضا طباطبائی قدس الله سره 1
- تقریظ علماء برکتاب بدایع الانوار 1
- تقریظ علمای طهران 1
- 2- شیخ جعفر الشوشتری قدس الله سره 2
- تقریظ علمای عتبات عالیات 2
- اشاره 2
- 4- شیخ های طهرانی قدس الله سره 3
- 3- حاج میرزا حسین طهرانی قدس الله سره 3
- 6- میرزا ابوالقاسم الطباطبائی قدس الله سره 4
- 7- میرزا محمد حسن الشیرازی قدس الله سره 5
- 8- میرزا محمد همدانی قدس سره 6
- باب اول :در یوم ولادت و وفات رسول خدا و ائمه هدی علیهم السلام است. 13
- نور اول مشتمل بر سه باب است: 13
- باب دوم :در خلفای معاصر ائمه علیهم السلام است. 29
- باب سیم :در ولادت با سعادت حضرت امام موسی کاظم علیه السلام است. 33
- نور دوم :در نصوص وارده بر امامت آن حضرت و مشتمل اسب ترد و باب 43
- باب اول:در نصوصی که وارد شده است از رسول خدا صلی الله علیه و آله 43
- باب دویم :در ورود نصوصی که از حضرت صادق بر امامت حضرت امام موسی کاظم علیه السلام. 55
- نور سیم:در معجزات حضرت امام موسی کاظم علیه السلام 68
- نور چهارم: در احتجاجات و متفرقه حالات حضرت امام موسی علیه السلام و ان مشتملست بر دو فصل 108
- باب اول :نام مبارک حضرت امام موسی در تمام کتب سماوی و غیره 108
- فصل اول: در اسم مبارک و اخلاق آن سرور 108
- باب دویم: در اجتجاجات و مناظرات حضرت امام موسی کاظم با خلفا و غیره است 132
- نور پنجم: در حبس و شهادت آن بزرگوار و آن مشتمل است بر دو فصل 179
- فصل اول: در کیفیت حبس حضرت ابو ابراهیم موسی بن جعفر علیه السلام است. 179
- فصل دوم: در بیان شهادت آن بزرگوار 217
- نور ششم: در ثواب زیارت و احوال اولاد حضرت کاظم علیه السلام و آن مشتمل است بر سه فصل 235
- فصل اول: در علم امام امام است 235
- فصل دوم: در ثواب زیارت آن بزرگوار 262
- فصل سیم: در بیان احوال اولاد آن حضرت 268
- نور هفتم: در احوال عشایر و اصحاب حضرت کاظم علیه السلام و آن مشتملست بر سه فصل 289
- فصل اول: در بیان احوال عشایر آن حضرت 289
- فصل دوم: در بیان احوالات اصحاب آن بزرگوار 300
- فصل سیم: در بیان احوال کسانی که مذهب واقفی گرفتند 322
بعد از امام دیگر و به هر وصی بعد از وصی دیگر و با ایشان در مقام تسلیم و انقیاد باش و به گفتار و کردار او راضی شو فی المدینه المعاجز باسناده عن الاعمش که گفت می دیدیم امام موسی را که از حبس بیرون تشریف می برد و وارد حبس می شد و احدی نمی دید آن حضرت را ایضاً باسناده عن ابراهیم بن اسود که گفت دیدم حضرت امام موسی را که صعود کرد به سوی آسمان و فرود آمد و با آن حضرت حربه از نور بود فرمود آیا مرا از هارون می ترسانید اگر بخواهم با همین حربه او را به قتل می رسانم پس رفتند و به هارون گفتند که آن حضرت به آسمان رفته و فرود آمده با حربه هارون از خوف سه بار غش کرد و آن حضرت را نجات داد.
فصل دوم: در بیان شهادت آن بزرگوار
و شهادت آن بزرگوار را به اختلاف ذکر کرده اند و چون هارون مشاهده نمود کثرت معجزات را و از آن ترسید که مردم به بغداد بشورند و آن حضرت را از حبس خلاص کنند و اهل مدینه و مکه به صدا در آیند و فغان کنند و امر خلافت او و پسرانش مختل شود همت بر شهادت آن حضرت گماشت و آن بزرگوار غریب را مسموم ساخت فی الارشاد باسناده عن حسن ابن محمد بن یحیی از مشایخ خود که گفت چون هارون لعنت کرد فضل بن یحیی را و بعد یحیی وساطت کرد و وعده داد هارون را به قتل آن حضرت و یحیی آمد به تعجیل به بغداد و از رقه مردم مضطرب شدند و به عنوان اراجیف علتی چند از برای رفتن او می گفتند و او به مردم می نمود که از برای تعدیل و نسق شهر آمده چند روز مشغول به آن کار بود بعد از آن سندی بن شاهک را طلبید او را امر کرد در باب امام موسی به امر هارون آن شقی امتثال نمود و زهر داخل طعامی کرد که نزد آن حضرت می بردند و بعضی گفته اند زهر داخل در رطب کرد و حضرت چون میل فرمود دانست که زهر