بدایع الانوار صفحه 322

خبر دیگر کرده باری هشام بن حکم از کبار اصحاب است و احوالات و احتجاجات او در احوالات حضرت صادق به تفضیل مذکور است و ما باین اکتفا کردیم که مسطور شد.

فصل سیم: در بیان احوال کسانی که مذهب واقفی گرفتند

و گفتند حضرت اما موسی شهید نشد و در حبس غیب شد و او قائم آل محمد است و منکر امامت حضرت رضا و ائمّه بعد از آن حضرت شدند و منتظر آن حضرت اند و او را مهدی موعود دانند و ابتدای اختلاف از محمد بن بشیر کوفی شد که از موالی بنی اسد بود و وقتی که اظهار کرد آن حضرت محبوس نشده بود و از دنیا رحلت نفرموده گفت قائم امام موسی است و در نظر اهل نور به نور و در نظر اهل کدورت به کدورت جلوه می نماید و موجود است با همان خلقت انسانیه لحمانیه و واقفیه منکر تمام فرایض شدند مگر نماز و روزه و تمام محارم و فروج و غلمان را مباح دانستند و دلیلشان ایه او یزوجهم ذکراناً و اناثا شد و بعد از آن بهذ تناسخ قائل شدند عاقبت محمد بن بشیر به واسطه اینکه شعبده ها و مخاریق غریبه داشت مدعی نشد که امام موسی خدای عالم است و من پیغمبر او هستم و معجزه که می آورد صورتی بود شبیه آن سرور از جریر تصویر کرده بود و دیوارهای آن را طلایه کرده بر زمین نگاه می داشت و هر وقت می خواست ظاهر کند در آن نجیلها می دمید و بر پای می نمود و بعد از آن می پیچید و هر کس را می خواست می آورد در اطاق علی حده و می گفت بنگرید کسی هست پس آن کس را بیرون می نمود و آن صورت مطویه را ظاهر می کرد و پرده می آویخت چون نظر می نمود از وراء حجاب شخصی را به صورت آن بزرگوار قائم می یافت و آهسته می آمد و با آن صورت نجوا می کرد و با آن مرد اشاره می کرد بر او به همین طور شعبده های دیگر ساخته بود و عقول مردم عوام را متحیر کرد بعضی از خلفاء او را گرفتندو خواستند به قتل برسانند گفت مرا نگاه دارید تا صنعتی کنم تا موجب رغبت شود پس دوائی و الواح و اسبابی خاست و در آنها رنیق بسیار تعبیه کرد که