بدایع الانوار صفحه 323

که بدون عامل و محرکی به تمام باغهای خلیفه آب از شط برداشته سیراب می کرد و همین طور کارهای غریب و عجیب می کرد تا آنکه روزی آن الواح شکست و زبیقها ریخت و عمل وی معطل ماند پس او را به انواع عذاب به درک فرستادند علی بن حمزه گفت ندیدم کسی را که بدتر از محمد بن بشیر کشته شود و در زمان حضرت امام موسی محمد ابن بشیر عقاید شنیعه خود را نقل نمود آن حضرت فرمود خداوند او را لعنت کند و حرارت آهن به وی بچشاند خداوندا من از او بمری هستم و هر کس معتقد است به عقیده او فرمود هر کس به ما اهل بیت دروغ نسبت دهد سزایش حرارت آهن است خداوند نگهدار امر از شر این رجس نجس که شیطان شریک شده است با پدرش در رحم مادرش اما چیزی که دلالت می کند بر فساد مذهب واقفیه اولاً وفات آن سرور است در بغداد به طوریکه جنازه آن حضرت را همه دیدند و انکار شهرت نتوان کرد اگر بنای شهرت باشد چه خواهند کرد در جواب مذهب ما و سید که منکر رحلت حضرت صادق هستند و او را امام غایب دانند و مذهب کسانی که محمد حنیفه پسر امیرالمؤمنین را امام غایب و منتظر دانند و گویند رحلت نفرموده و اسماعیله که اسماعیل پسر حضرت صادق را امام حی غایب دانند پس بنای انکار شهرت است آنها بر حق باشند ثانیاً اخبار رسول خداست و ائمه ها بر امامت دوازده نفر ثالثاً نصوص وارده از پدر بزرگوارش در حق امام رضا رابعاً بودن معصوم است در میان شیعه که امام رضا باشد و معصوم بود و صاحب معجزات که به خدا تواتر رسیده است وقوع معجزات از دست ان سر در بلکه از قبر مبارکش چندین معجزه آشکار شود و اما اشخاصی که بعد از شهادت آن بزرگوار اظهار مذهب وقف کردند و گفتند حضرت امام موسی نمرده است علی بن ابی حمزه لطائنی و زیاد بن مروان القندی و عثمان بن عیسی رواسی است که طمع کردند در مال دنیا و گفتند آن بزرگوار شهید