تفسیر علامه: انسان‌های اولیه و پیامبران آنها از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 108

(196) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها

عمـومي بودن نبوت نوح

علماء در اين مسئله آراء مختلفي دارند كه آيا دعوت حضرت نوح عمومي و جهـانـي بـوده و يا فقط مختص به قوم خود و يك منطقه از زمين بوده است؟ آن‌چه نزد شيعه معروف است اين است كه رسالت او عموميت داشته است و كليه انبياء اولواالعزم، يعني نـوح و ابـراهيم و موسي و عيسي و محمد صلي‌الله‌عليه‌و‌آله براي همه مـردم مبعـوث شـده بـودنـد.

بعضي از علماي اهل سنت نيز مانند شيعه معتقد به عموميت رسالت نوح هستند و در اين زمينه آيات مربوط به عمومي بودن طوفان را گواه مي‌آورند، مانند آيه‌اي كه

عمومي بودن نبوت نوح (197)

مي‌فرمايد: «پروردگارا در زمين ديّاري از كافران باقي مگذار!» (26 / نوح) بعضي ديگر از علمــاي اهـل سنــت مي‌گــوينــد ممكــن است مــراد از زميــن همــان سرزمين و وطــن قــوم نــوح بــاشــد. امــا آن‌چــه واقــع مطلــب را مي‌رساند اين است كه قرآن در آيــــه 13 ســوره شــوري مي‌فـرمـايـــد:

«از امور دين آن‌چه را به نوح سفارش كرده بوديم و آن‌چه را به تو وحي كرده‌ايم و آن‌چه را را به ابراهيم و موسي و عيسي سفارش كرده بوديم براي شما مقرر كرد كه اين دين را به پا داريـد و در آن تفرقه نيفكنيد....» (13 / شوري)

1 ـ آيــه نــام‌بــرده نشــان مـي‌دهـد كه شــرايـع الهي كه بر بشر نازل شده شــريعــت‌هـــاي نـــــام بــــــرده اســت و لا غيـــــر،

2 ـ اولين شريعتي كه ذكر شده شريعت نوح است،

(198) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها