تفسیر علامه: انسان‌های اولیه و پیامبران آنها از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 176

آري او تنها وعده الهي را ذكر كرد و چيزي بر آن نيفزود و چيزي درخواست نكرد و در نتيجه اين ادب، خداوند عصمت و حفظش را شامل حال او نمود. يعني قبل از اين كه كلام نوح تمام شود و اسائه ادبي از او سر بزند خداوند كلام خود و عبارت «اَهْلَكَ - خاندان تو» را برايش تفسير نمود كه مراد از اهل، اهل صالح است، نه هر خويشاوندي و فرزند تو صالح نيست !

نوح خيال مي‌كرد كه مراد از اهل همان معني ظاهري آن "خويشاوند" است و فكر مي‌كرد از اين خويشاوندان تنها همسرش استثنا شده و ديگران همه اهل نجاتند و لذا برداشت كلامش را طوري كرد كه از آن استفاده مي‌شد مي‌خواهد بعدا به طور صريح

(310) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها

نظر و نيت خود يعني نجات فرزند را درخواست كند، از اين جهت خداوند متعال نهي از درخواست را متفرع بر آن تفسير نمود و اين خود تأديبي بود كه نوح را وادار كرد كلام خود را قطع كند و دنباله آن را ادامه ندهد، بلكه حرف تازه‌اي از سر گرفت كه ظاهرا توبه و در حقيقــت شكــر هميــن تــأديب بــود، كـه خود نعمت بزرگي است. لذا عرض كرد:

"خــدايــا من پنــاه مي‌بــرم به تــو از اين كــه ســؤالي كنم درباره چيزي كه علم بدان ندارم!"(47 / هود)

و پنـاه بـرد بـه پـروردگـار خـود از چيـزي كـه زمينـه كلامش او را بدان وامي‌داشت يعني تقاضاي نجات فرزندش در عين اين كه از حقيقت حال بي‌خبر است.(1)

1- الميزان ج : 12 ص : 119 .

ادب نوح در درخواست نجات پسرش (311)

پايان طوفان

«وَ قيلَ يأَرْضُ ابْلَعي مآءَكِ وَيسَمآءُ اَقْلِعي وَ غيضَ الْمآءُ....»(40تا49/هود)