تفسیر علامه: انسان‌های اولیه و پیامبران آنها از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 188

در اين سلام مراد به عالمين همه عالم بشري و امت‌ها و جماعت‌هاي بشري تا روز قيامت است. اين سلامي كه خداي تعالي به نوح داد تا روز قيامت، خود تحيتي است مبارك و طيب، كه خداي تعالي از ناحيه تمامي امت‌هاي بشري كه در اثر مجاهدت‌ها و دعـوت نـوح از اعتقـادات صحيح و اعمـال صـالح بـرخوردار شده‌اند، به نوح داده است.

نوح اولين كسي است كه در بشر به دعوت حق توحيد و مبارزه عليه شرك و آثار شرك كه همان اعمال زشت است، قيام نمود و در اين راه شديدترين رنج‌ها و محنت‌ها تحمل كرد، آن هم نه يك سال و دو سال بلكه نزديك به هزار سال، آن هم نه با كمك كسي، بلكه خودش به تنهائي! پس خود آن جناب به تنهائي از هر چيز كه در بشريت و تا روز قيامت رخ دهد سهيم و شريك است.

بقاي نسل صالح (329)

در كـــلام خــداي تعــالي چنيــن ســلامي بـه احــدي داده نشــده اســت كــه ايــن قـــــــدر وسيــــــع بـــاشـــد... .

«ما نيكوكاران را چنين پاداش مي‌دهيم!» (80 / صافات)

پاداش نوح را خدا به پاداش محسنين و نيكوكاران تشبيه كرده و مي‌خواهد بفرمايد: همان‌طور كه به همه نيكوكاران پاداش مي‌دهيم به نوح نيز پاداش داديم، نه در خصوصيات پاداش! و اين جمله منتي را كه خدا بر نوح نهاده و كرامتي كه به وي كرده از آن جمله ندايش را اجابت نمود و او و اهلش را از كرب عظيم نجات داد و ذريه‌اش را در قرون بعد باقي گذاشت و آثارش را در قرون بعد از خودش حفظ كرد و درودي را كه تا روز قيامت از ناحيه فردفرد بشر صالح به وي فرستاده است، تعليل مي‌كند. آن گاه مي‌فرمايدكه به چه دليل اين كار را مي‌كند زيرا «او از عباد مؤمن ما بود!» (81 / صافات)

(330) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها

آري نـوح عليه‌السلام خداي عـزوجل را به حقيقت بندگي، بندگي كرد، او غيـر از آن‌چـه خدا مي‌خواست نمي‌خواست و غيـر آن‌چـه خـدا دستـور داده بـود، كـاري انجـام نمـي‌داد. او مؤمن حقيقي بود، از لحـاظ اعتقـادات، بـه غيـر آن چـه حـق بـود معتقـد نبـود و ايـن اعتقـاد بـه حـق در تمـامـي اركـان وجـودش جـريـان داشت. كسـي كـه چنيـن بـاشـد بـه غيـر از حسن و نيكوئي از او عملي سـر نمـي‌زنـد، پس او از نيكــوكــاران اسـت. (1)

طـوفان نـوح در تـواريخ و افسـانه‌هاي ملـل

در تواريخ ملل قديم داستان طوفان ذكر شده است، پاره‌اي از تواريخ اندكي با مطالب