تفسیر علامه: انسان‌های اولیه و پیامبران آنها از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 20

اگر روح دميده شده در انسان را خداوند به خود نسبت داد و فرمود: «از روح خودم در او دميــدم،» بــه منظــور شــرافــت دادن به آن روح است و خواسته همه اين مطالب را بــه ايــن نكتــه پــايــان دهد كه حال كه از روح خودم بر او دميدم پس شما اي ملائكه بر او سجده كنيد!

مبدأ خلقت آدم (39)

خداوند مي‌فرمايد كه همگي ملائكه براي آدم سجده كردند و احدي از آن تخلف نكرد مگر ابليس كه تكبر كرد و از سجده براي او دريغ ورزيد و او از سابق بر اين كافر بود. اين كه ابليس قبل از اين صحنه كافر بوده است، در سوره حجر از زبان خود او چنيــن نقــل كرده است:

«- من از نخست حاضر نبودم براي بشري به خاك بيفتم،

كــه تـو او را از گلــي از لجــن خشكيـــده درسـت كــرده بـاشــي!» (33 / حجر) (1)

خلقت آدم و نقش ملائكه و ابليس

1- الميـــــــــــــــزان ج : 34 ص : 38 .

(40) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها

«وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الاِْنْسانَ مِـنْ صَلْصالٍ مِـنْ حَـمَأٍ مَسْنُـونٍ....» (26 تا 50 / حجر)

در اين آيات، خداي سبحان از آغاز خلقت جن و انس، از فرمان دادنش به ملائكه و ابليس براي سجده به آدم، از سجده ملائكه و امتناع ابليس، از رجم او، از گمراهي بني آدم به دست او و از به كرسي نشستن قضاء خدا در سعادت متقين و شقاوت گمراهان: سخــن بــه ميــان آورده اســت.