تفسیر علامه: انسان‌های اولیه و پیامبران آنها از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 220

آري! پـــــروردگــــار تــــو همـــواره در كميــن اســت!!» (9 تا 14 / فجر)

(388) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها

اشارتي كه در آخر اين آيات بـه فـرعـون شـده همـان فـرعـون زمـان مـوسـي عليه‌السلام است كـــه قــرآن مجيـد او را «ذي الاوتـــاد» خــوانــده است.

بنابر آن‌چه در روايات آمده، فرعون هر وقت مي‌خواسته كسي را شكنجه كند روي زمين مي‌خوابانيد و با چهارميخ چهار دست و پاي او را به زمين ميخ‌كوب مي‌كرد: و اي بسـا روي چـوب مي‌خـوابـانده و او را ميخ‌كوب مي‌كرده است.

مؤيد اين روايات، رفتاري است كه قرآن كريم از فـرعـون نسبت به ساحراني حكايت مي‌كند كه به موسي ايمـان آوردنـد و بـه ايشـان گفـت:

«بــه طــور قطــع همــه شمــا را بر چــوب‌هاي خـرمـا بـه دار مي‌آويزم!» (71 / طه)

مشابهت تاريخي انقراض قوم عاد با قوم فرعون (389)

معلوم مي‌شود هر كس را كه مي‌خواستند دار بزنند دو دست و دو پايش را بر چوب صليب ميخ‌كوب مي‌كردنـد. (1)

جزئيات ديگر از نابودي قوم عاد و شهر احقاف

«وَ اذْكُــــرْ اَخـــا عـــادٍ اِذْ اَنْـــذَرَ قَــوْمَــهُ بِـالاَْحْقــافِ....» (21 / احقاف)