تفسیر علامه: انسان‌های اولیه و پیامبران آنها از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 234

بگـوينـد مـا در مـوقع نـابـودي خـانـدان صـالح شـاهـد نبوديم و راست مي‌گــوئيــم.

قوم به مكر و حيله پرداختند، در حالي كه توجه نداشتند خدا نيز به مكر پرداخت. (50 / نحل) و همان‌گونه كه مي‌نگريستند صاعقه فروگيرشان شد. (44 / ذاريات) و زمين لــرزه و صيحــه برايشان نــازل گــرديـد و در خـانه‌هاي خود بـرو در افتادند.

آن‌گاه صالح از آنان روي برتافت و گفت:

«اي قوم من! من رســالــت پــروردگــارم را بـه شمـا تبليـغ كـردم و نصيحتتـان كـردم ولــي شمــا ناصحان را دوسـت نـــداريـد!» (79 / اعـراف و 67 / هـود)

«و خدا كساني را كه ايمان آورده بودند و تقوا داشتند نجات داد.» (18/ سجده)

(412) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها

و پس از ايشـــان منـــادي الهـي نـــدا داد:

«هان! كه ثمود بـر پروردگار خود كافر شدند !

هان! كه ثمود دور باد!»(1)

شخصيـت معنـوي حضـرت صـالح