تفسیر علامه: انسان‌های اولیه و پیامبران آنها از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 30

1- الميـــــزان ج: 15 ص: 24.

(54) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها

خروج آدم از بهشت و فرود به زمين

ادامه جريان زندگي آدم در بهشــت را از روايــات اســلامي از امام صــادق عليه‌السلام نقــل مي‌كنيـم كه حضـرت فـرمود:

«بهشت آدم از باغ‌هاي دنيا بوده و همين ماه و خورشيدي كه به ما مي‌تابد به آن بهشت مي‌تابيده است. و اگر از باغ‌هاي آخرت مي‌بود هرگز از آن اخراج نمي‌شد، چون آخــرت خـانـه خلـود است.

خداوند آدم را در بهشت جاي داد و همه خوردني‌ها را به جز يك درخت برايش مباح

خروج آدم از بهشت و فرود به زمين (55)

كرد. خلقت آدم طوري بود كه بدون امر و نهي و غذا و لباس و مسكن و نكاح نمي‌توانست بسر ببرد و سود و زيان خود را جز به راهنمائي خداوند تشخيص نمي‌داد، پس ابليس بر او برآمد و گفت كه اگر تو و همسرت از اين درخت بخوريد فرشته خواهيد شد و براي هميشه در بهشت خــواهيــد زيســت و اگر نخوريد خداوند بيرونتان خــواهـد كــرد. آن‌گـــاه قســم خـورد كه خيــرخــواه آنان است.

آدم گفته او را پذيرفت و به اتفاق همسرش از آن درخت خوردند و كارشان بـدان‌جـا كشيـد كه خداي تعالي فرمود: «بَدَتْ لَهُما سَوْاتُهُما...،» (121 / طه)

خلاصه آن‌كه، لباس‌هاي بهشتي‌شان از تن فرو ريخت و ناگزير از برگ درختان بهشتـي خـود را پوشـاندند.