تفسیر علامه: انسان‌های اولیه و پیامبران آنها از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 39

عادي و داراي روح انساني شود؟ و يا آن كه در زمان‌هاي طولاني اين دگرگوني صورت گرفته است و استعدادهائي يكي پس از ديگري درباره‌اش تبديل يافته و نيز صورت‌هائي يكي پس از ديگري به خود گرفته است تا آن كه استعدادش براي گرفتن روح انساني به حد كمال رسيده و آن‌گاه روح در او دميده شده است؟ و سخن كـوتاه، آيـا نظيــر نطفـه در رحـم علـل و شــرايطي يكـي پس از ديگري در او اثـر كـرده است؟

هيچ يك از اين احتمـالات در قـرآن كـريم نيـامده اسـت!

تنهــا روشــن‌ترين آيــه‌اي كه دربــاره خلقت آدم در قرآن ديده مي‌شود آيه‌اي است كـه دربـاره مسيح عليه‌السلام نـازل شـده و فـرمـوده است :

«صفت عيســي مـاننــد صفـــت آدم اســـت

(68) انسان‌هاي اوليه و پيامبران آن‌ها

كه خداي تعالي او را از خاك زمين خلق كرد

بــدون اين كـه پــدري داشتــه بـاشـد كـه از نطفــه او متـولـد شـــود.» (59 / آل‌عمران) تمامي آيات قرآني كه از خلقت آدم از تراب يا از گل يا امثال آن خبر مي‌دهند مي‌فهمانند كه خلقت انسان آني و بدون گذشت زمان و بدون پدر و مادر بوده است و خلقـت آدم بـا خلقـت سـايـر افــراد بشــر و ســايـر جـانـداران فــرق داشتـه است.(1)

انشــاء خلــق آخـر

1- الميزان ج : 32 ص : 81.

انساء خلق آخر (69)