دو شرح و سیزده جواب از قصیدهی بلند ابو المفاخر رازی صفحه 39

جواب قصيده‌ي بال مرصع آقا معصوم قزويني متخلص به «خاوري»

قصيده‌ي من كلام ميرزا معصوم كاشي «خاوري» متخلص. في منقبة اسدالله الغالب عليه‌السلام.

بسم الله الرحمن الرحيم

خسرو خاور چو كند جوش زرين ز تن

گشت پلنگينه پوش شحنه‌ي دير كهن

طاير زرين جناح [384] رفت چو در آشيان

كرد به گلشن هجوم لشگر زاغ و زغن

يوسف يعقوب چرخ گشت به زندان اسير

ماند زليخاي دهر اشك فشان از محن

تخت سليمان مهر تكيه گه ديو شد

كرد حبش جاي هر مسند شاه ختن

خسرو رومي نژاد گام [385] به مغرب نهاد

زنگي ظلمت سرشت ساخت به گيتي وطن

خيمه‌ي زنگار كون كرد بپا هر طرف

انجم و بدرش و تدگاه كشانش رسن

گشت هويدا چو حور هر طرفي لعبتي

روي چو بدر منير موي چو مشك ختن

باز زكام نهنگ يونس گلچهر رست

خاتم جم شد برون از گلوي اهرمن

از سوي مغرب رسيد خسرو خاور زمين

تاج مرصع به سر خلعت زرين به تن

ثابت و سياره راند باز خيبب بشام

از چه شب شد برون يوسف گل پيرهن

رسته ز زندان شما جسته ز دندان گرگ

شسته ز درياي نيل از تعب ره بدن

طوطي طوبي خرام باز رها شد ز دام

گشت فروزان ز چرخ شمع مقرنس لگن

زاغ شب تيره روي كرد چو طيران به شام

روفت چو فراش صنع صحن افق از غبار

شست چو قصار صبح دامن چرخ از درن

رومي زرين درفش تاخت به نيلي حصار

آخته گلگون حسام تاخته بر اهرمن

جيش قضا هم ركاب خيل قدر هم عنان

رايت نصرت بلند فتح و ظفر مقترن

رستم زال سپهر رخش فلك زين نمود

از پي ديو سفيد كرد ز كين تاختن

هندوي زنگي گرفت پيش ره انهزام

چون زدم پور زال جمله سپاه پشن

صيرفي چرخ پير قفل دكان كرد باز

ريخت به فيروزه نطع حقه‌ي در عدن

لاله‌ي مخمور صبح كرد گران سر ز خواب

بلبل شوريده گشت نغمه‌سرا در چمن

باز سپهر آشيان يافت خلاصي ز قيد

مشعل [387] گيتي فروز شد ز افق شعله زن

جلوه كنان شد به كوه كبك چو طاووس مست

گشت خرامان به باغ طوطي شكر شكن