خورشید هفتم صفحه 19

جلوه ای از جمال حق

سروده : شاعر دلسوخته اهل بیت علیهم السلام

آقای حاج آقا محمد اطهری نسب قزوینی ( اطهری )

باز در گوشه دلم غوغاست

چار ضلعش ، تمام چشمه نور

جنّ و انس و پریّ و حور و ملک تا سحر « اِنْ یَکاد » می خوانند ذکر ایزد به هر زبان جاری دست افشان ، عطارد و پروین در تغزّل ، قناری و بلبل پای تا سر ، وجود ، غرق گل است در دو راهیِّ عشق ، حیرانم نیست رؤیا ، که این حقیقت عشق گل بگو و بخند و شادی کن روز ، روز شکفتنِ یک گل روز میلاد حجّتِ هفتم اوست موسای آل پیغمبر در رخ آن امامِ نور و مبین در وجودش صلابت حیدر زادگاهش در عالَمِ نور است کیست این طفل ؟ کز لب لعلش پدر از جان و دل ، عقیقه کند در نگاهش ، عنایتِ امروز برگه های برات می ریزد این چکامه که « اطهری » بسرود

خیمه عشق و عاشقی برپاست بیکران ، موج زن ، چنان دریاست دستِ شُکر و دعایشان بالاست با نوای خوشی که روح افزاست بانگ شادی ز هر طرف گویاست پایکوبان مَهِ فلک آراست گرم پرواز تا به اوج ، عنقاست این زمین نیست ، جنّه الاعلاست این به بیداری است ، یا رؤیاست از عنایات خالق یکتاست روز ، روز سرور اهل ولاست از گلستان حضرت زهراست باب حاجات ، حضرت موسی است کز ازل ، صاحبِ ید بیضاست جلوه ای از جمال حق ، پیداست در جلالش ، جلالت طاهاست گرچه در لفظ « وادیِ ابواست » تا سحرگاه ، بوسه چین باباست بسکه ناز آفرین و ، خوش سیماست در ولایش ، شفاعتِ فرداست برگه ها ، برگ شاخه طوباست از کرامات خاصه آقاست