خورشید هفتم صفحه 340

غم بی نهایت

سروده : شاعر دلداده اهل البیت علیهم السلام

آقای جعفر رسول زاده ( آشفته کاشانی )

آیینه ای شکسته به دیوار غربت است

روحی صبور خسته رنج و مصیبت است

این جسم کیست مانده به زندان بی کسی

این لاله داغ پرور باغ شهادت است

زهرا ! عزیز جان تو را زهر داده اند

از دیده خون ببار که هنگام محنت است

دیشب سپیده با غم داغ سحر دمید

امروز روز ماتم اهل ولایت است

زنجیر و تازیانه چه بیتاب گریه اند

بر پیکری که شاخه سبز امامت است

دشمن به تازیانه گرفت و به زهر داد

تسکین پیکری که غمش بی نهایت است

معصومه در مدینه به یاد پدر گریست

گل را به یاد خرمی باغ ، حسرت است

افطار روزه دار خدا زهر بود و صبر

در حیرتم ز عشق که او را چه طاقت است

*****

رباعی

امشب تمام اهل ولا گریه میکنند

از دیده ها بپرس چرا گریه میکنند

امشب مگر شکسته دل پاک اهلبیت

از داغ کیست آل عبا گریه میکنند