بدایع الانوار صفحه 234

برو و معین کن چه قدر بر ذمه ایشان است و آنها را ادا کن و قبض بگیر که در آن حقوق ایشان ذکر و برائت ذمه از برای ایشان حاصل کن و به خدا قسم من مادامی که صبح و شام می کنم بر روی زمین مواساه و نیکی شما را ترک نمی کنم و شما هر چه خواهید بگوئید پس از آن عباس عرض کرد که تو عطا نمی کنی به ما مگر زیادتی اموال خود ما را و ما را نزد حضرت تو پیش از این بهره نیست حضرت فرمود بگوئید هر چه خواهید خواسته خواسته شماست پروردگار اصلاح کن ایشان را و اصلاح کن به واسطه ایشان و دور و پست مرتبه کردن از ما و ایشان شیطان را و یاری و اعانت کن ایشان را بر طاعت خود و خداوند وکیل و شنواست آنچه را ما می گوئیم عباس گفت شناسا کن مرا به بزبان خود و از برای دست مالید نهای تو نزد من کل بهم نمی رسد کنایه از آن که تملق تو را نمی گویم و بعد مردم متفرق شدند بدان که در یوم ولادت آن حضرت خلاف نیست لکن در روز شهادتش خلاف است که آیا بیست و پنجم و یا بیست و چهارم یا بیست و ششم یا پنجم یا ششم ماه رجب باشد چون در کتب معتبره خلاف است طرف اقوی نتوانست بکند آنچه معین است این است که آن حضرت را در ماه شوال سال صد و هفتاد و نه هارون در مدینه بگرفت و به جانب بصره فرستاد و در ماه رجب سال صد و هشتاد و سه شهید شد و کتبی که در نزد ما ضبط است که در فهرست مرقوم است بدین گونه است بیشتر از این حبس آن حضرت را نظر ندارم در کتب معتبری دیده باشم جز آنکه در کتاب عمده الطالب بیشتر نوشته و آن هم اشتباهش معین است که می نویسد ولادت حضرت امام موسی در ابوا سال صد و بیست و هشت بود و شهادتش در سال صد و هشتاد و هشت بوده پنجاه و پنج سال گذشته بود از عمر مبارکش و این به قول خودش درست نباشد چه صد و بیست و هشت تا هشتاد و هشت شصت سال شود و اینکه نوشته پنجاه و پنج