بدایع الانوار صفحه 301

که فرمود ابو حمزه در زمان خودش چون مسلمان است در زمان خودش و از کبار اصحاب این چهار بزرگوار بود و در کتاب رجال فضل بن شاذان مروی است از حضرت رضا که فرمود ابو حمزه در زمان خودش چون لقمان است در زمان خودش و نوشته اند آن جناب گاهی شرابی خرما می خورد بی خیال آنکه شراب انگور حرام است خبر دادند به او از جانب حضرت صادق که شراب خرما نیز مسکر و چون شراب انگور است آن جناب فرمود اکنون استغفر الله ربی و اتوب الیه و توبه فرمود و تمام کتب رجال او را نوثیق کرده اند و روایت او را صحیح دانسته اند و سه پسر داشت نوح و منصور و حمزه و هر سه در رکاب زید پسر امام زین العابدین شهید شدند و خود آن جناب در سال صد و پنجاه هجری وفات کرد رضی الله عنه صفوان بن یحیی مکنی به ابو محمد است اعبد اهل زمان خود بود اوثق ناس در نزد اهل حدیث و در نزد حضرت رضا او را بسیار مقام و منزلت بود و در حیات حضرت کاظم مسائل از آن بزرگوار آموخت و تقرب حاصل کرد و قرارداد با عبدالله بن جندب و علی بن نعمان در مکه معظمه که هر کدام وفات یافتند نماز بگذارد و دیگری باقی مانده از نماز او را و روزه بدارد و بدهد زکات از جانب او مادامی که زنده است وفات کردندآن دو نفر و صفوان به عهد خود عمل می نمود و هر روز صد و پنجاه رکعت نماز می کرد و سالی سه ماه روزه می گرفت و سه دفعه زکات می داد و ابن الندیم گوید صفوان را تالیفاتی است کتاب الشراء و البیع و کتاب التجاره و کتاب الفرایض و کتاب الآداب و کتاب الوصایا و کتاب بشارات المؤمن مفضل بن عمر مکنی است به ابو عبدالله و ابو محمد و ارباب رجال در توثیق او مضطربند بعضی او را فاسد المذهب می دانند چنانچه در رجال کشی روایت کرده از حماد بن عثمان که گفت شنیدم حضرت صادق می فرمود به مفضل یا کافر یا مشرک مالک