صحیفه رضویه جامعه : ادعیه امام علی بن موسی الرضا علیه السلام صفحه 189

خداوندا بر محمد و آل محمد درود و رحمت فرست، خداوندا ما را به عذابت عذاب مفرما و با خشمت بر ما خشم مگیر، و با غضبت ما را هلاک نکن، و به خاطر آنچه نادانان و سفیهان ما انجام دادند ما را مؤاخذه و مجازات مفرما(1)، و ما را عفو کن و بیامرز، و بلا را از ما بگردان، ای صاحب (لطف و) نعمت و احسان (و تفضل).

دعای شانزدهم: دعای حضرت علیه السلام در رکوع

بارالها فقط برای تو رکوع کردم، و تنها برای تو خشوع و فروتنی ورزیده ام، و فقط به تو پناه می جویم، و تنها برای تو خود را تسلیم کرده ام، و فقط بر تو تکیه و اعتماد کرده ام، (زیرا) تو پروردگار (و صاحب اختیار) منی، دل و گوش و چش_م من، و مو و پوست و مغزم، و گوشت و خون و عصب و استخوان هایم، و تمام اعضا و جوارحم و آن چه که زمین از من در برگرفته است برای تو (و در برابرت) خاشع و فروتن است، در حالی که (از این خشوع) در برابر خدا که پروردگار جهانیان است امتناع ننموده و تکبر نمی ورزد. هیچ همتا و شریکی برای او نیست و من به همین (کار) مأمور شده ام.

سپس سه بار یا پنج یا هفت یا نه بار این ذکر را بگو که این تکرار بهتر است:

پروردگار (و صاحب اختیار) بس_یار بزرگم را (از هر عی_ب و نقصی) منزّه می دانم و به ستایش و سپاس او (مشغولم).

دعای هفدهم: دعای حضرت علیه السلام در آخر سجده نافله های نماز مغرب در شب جمعه

(از امام رضا علیه السلام روایت شده که فرمودند:) پس هرگاه روز جمعه آمد، در شب آن در آخر سجده هر یک از نافله های نماز مغرب و در حالی که در سجده ای بگو: