صحیفه رضویه جامعه : ادعیه امام علی بن موسی الرضا علیه السلام صفحه 227

بارالها بر غربت او رحم کن، و تنهایی او را به لطف و رحمتت متصل گردان، و وحشت و بی کسی او را به انس و الفت تبدیل کن، و ترس و هراس او را از بین برده و ایمنی بخش، و از رحمتت بر او افاضه فرما، و خنکی و گوارایی عفو و بخشش و گستره آمرزشت را پیرامون او جای ده (و نصیبش گردان)، رحمت و مهربانی که به وسیله آن از رحمت و مهربانی هرکه غیر توست بی نیاز گردد، و او را با هر که دوست دارد و ولیّ اوست محشور گردان.

دعای چهل و ششم: دعای حضرت علیه السلام در توسل جستن به واسطه ایشان علیه السلام در ساعت هشتم روز

ای بهترین فرا خوانده شده، ای بهترین کسی که مورد درخواست است، ای کسی که نور روز به برکت نام مبارکش تابیدن گرفت، و به واسطه نامش تاریکی شب به تاریکی گرایید، و به برکت نام مبارکش باران سیل آسا روان شد، و به اولیاء و دوستانش هر خیر و برکتی را روزی فرمود، ای خدایی که نورش بر آسمانها علوّ و برتری پیدا کرده، و پرتو و روشنایی اش زمین را فرا گرفته، و رحمت و مهربانی اش شرق و غرب عالم را در بر گرفته است، ای گسترنده جود و بخشش، به حق ولیت علی بن موسی الرضا _ که درود و سلام خدا بر او باد _ از تو می خواهم و حضرتش را پیشاپیش حاجات و نیازهایم به پیشگاهت واسطه می کنم، در حالی که (در واقع) گرایش و دعا و نیایش من به سوی توست، که بر محمد و آل محمد درود و رحمت فرستی، و به وسیله حضرتش علیه السلام (امور) مرا کفایت کنی، و مرا از هر آن چه در تمام سفرهایم، و در صحراها و سرزمین های خشک، و دشت ها و دره ها و تپه ها و جنگل ها، و کوه ها