معجزه پیامبران و کرامت اولیا به اجازه خداوند است
آنچه بر هر مسلمان و شیعه خاندان عصمت و طهارت واجب است، اعتقاد به قدرت مطلق و بی چند و چون خداوند است که هیچ قدرتی مستقل از قدرت او نیست. بنابراین اگر پیامبران و امامان علیهم السلام معجزه یا کرامتی از خود نشان می دهند به اذن پروردگار هستی بخش است و اینان از خود توان چنین کاری را ندارند.
افتخار پیامبران و امامان علیهم السلام این بوده است که بندگان خدایند و سر بر آستان بندگی او فرو آورده اند.
بنابراین مؤمنان راستین کسانی اند که با اعتقاد به معجزه و کرامت، از توجّه به قدرت بی چند و چون الهی غافل نیستند و خواست و اراده خداوند را باور دارند. اگر عیسی علیه السلام کور مادرزاد را شفا می داد و یا بیماران
بی درمان را به گونه ای شگفت شفا می بخشید، بر آن بود تا مردم را به سوی خداوند فرا خوانَد و یاد آورَد که چنین کارهایی را به اجازه پروردگار انجام می دهد.
امامان علیهم السلام نیز اگر کرامتی از خود نشان می دهند، از آن روست تا زائران و دوستانِ آنان با دیدن آن کرامتها، به خداوند توجّه کنند و راه امامان را که همان راه پیامبر صلی الله علیه و آله و راه قرآن است در پیش گیرند، از گناهان پرهیز کنند و به بندگی و فرمانبری خداوند،
روی آورند.