در این قطعه از بهشت ( راهنمای زائران امام رضا (علیه السلام) صفحه 112

ازب کها، خراسان را از تیموریان گرفت، در سال 910 ق، ب هقصد زیارت

به مشهد مقدس آمد و ضمن زیارت مرقد منور اما مرضا 8، غزلی

ترکی در مدح و منقبت امام 8 سرود و مقرر کرد حفّاظ در بیرون

قبّه، قرآن قرائت کنند.

در سال 1276 ق، فرد خیری به نام اما مورد یخان بیات مختاری، از این

سنت استقبال کرد و طی وق فنام های، عواید موقوف های را برای مخارج

این مراسم تع یین و مقرر کرد حفّاظ در رواق توحیدخانه، هر صبح و

شام، به ت الوت کلا مالله مجید بپردازند و دوازده بند خواج هنصیر نیز

خوانده شود.

تا مد تها این مراسم در توحیدخانه انجام م یشد؛ تا اینکه

صاح بنظران ب هدلیل شکوه و عظمت این مراسم و نیز نزدی کبودن

رواق دارالحفاظ به روضۀ منوره و تبدیل به احس نکردن موقوفه،

باتوجه به سوابق آن در دارالحفّاظ، این رواق را مکان مناسبی برای

انجام مراسم صفه دیدند و انجام مراسم به دارالحفّاظ انتقال یافت.

ه ماکنون مراسم صفه، از مراسم باشکوهی است که هم هروزه خدام

و فراشان کشیک روز، در دارالحفّاظ یا دارالس الم، آن را در دو نوبت،

نی مساعت قبل از طلوع آفتاب و بلافاصله بعد از نماز مغرب و عشا،

برگزار م یکنند. در این مراسم، علاو هبر ت الوت قرآن کریم، مدیحۀ

چهارده معصوم یا دوازده امام % که از خواج هنصیر طوسی است

نیز خوانده م یشود.

اجرای این مراسم بدی نگونه است که ابتدا فراشان مقدمات اجرای

مراسم را انجام م یدهند، پس از آن، تعداد 14 عدد لاله و رحل و قرآن

در قطع بزرگ، از اتاقی مخصوص و با احترامی ویژه، دس تب هدست

م یچرخند و در سمت چپ و راست رواق ب هطور کیسان قرار داده

م یشوند؛ سپس کیی از خدمه، شم عهای درون شمعدا نها را روشن

م یکند و خدام و فراشان کشیک روز، بااحترام در سمت چپ و راست

و سرکشیک و معاون و سادات در صدر رواق م ینشینند. ضمن اینکه

یک عدد شمعدان، ب هطور مجزا در محل استقرار سرکشیک قرار

م یگیرد و مراسم آغاز م یشود.

سپس ضمن تلاوت یک جزء قرآن، هرکدام از حفّاظ یک قسمت از

مدیحه را با صدای بلند و زیبا م یخواند و هنگام یکه به نام مبارک