در این قطعه از بهشت ( راهنمای زائران امام رضا (علیه السلام) صفحه 19

برو و کفن و حنوط را بیاور.’ سپس پدر خود (امام رضا(علیه السلام)) را کفن کردند و بر او نماز خواندند. بعد فرمودند: ‘تابوت را بیاور.’ عرض کردم: ‘نزد نجار بروم تا تابوت درست کند؟’ فرمودند: ‘به داخل خانه برو؛ آنجا تابوتی هست!’ رفتم و تابوتی دیدم که قبل از این ندیده بودم. امام جواد(علیه السلام) پدرشان را در تابوت گذاشتند و دو رکعت نماز خواندند... سپس امام رضا(علیه السلام) را از تابوت در آوردند و در بستر قرار دادند؛ گویا که هنوز غسل و کفن نشده اند. سپس فرمودند: ‘ای اباصلت، برخیز و در را برای

مأمون باز کن.’ در را باز کردم؛ دیدم مأمون است با غلامان. آن ملعون [که شهادت امام رضا(علیه السلام) برایش قطعی شده بود] درحالی که گریبان چاک داده بود و بر سر می زد، با گریه وارد شد و می گفت: ‘ای سرور من، دل من را با مصیبت خود به درد آوردی...’ و همان طور شد که امام رضا(علیه السلام)خبر داده بودند. »(1)

طلوعی ماندگار

تاریخ شهادت امام رضا(علیه السلام) براساس مشهورترین روایات، در ماه صفر سال 203ق، در سن 55 سالگی ایشان بوده است.

با آمدن امام جواد(علیه السلام) در میان بهت و حیرت اباصلت، خورشیدِ خورشیدها در دامان امام پس از خود، طلوعی دیگر یافت؛ طلوعی که این خاک را قطعه ای از بهشت کرده و انوار آن، پس از گذشت بیش از 1230 سال، هنوز و تا همیشه جلوه گر است.