در این قطعه از بهشت ( راهنمای زائران امام رضا (علیه السلام) صفحه 52

پس کسی که قبر مطهر یکی از معصومان(علیهم السلام) را زیارت کند، به عهد و پیمان دوستی با آن امام، به خوبی وفا کرده و مراتب صفا و صمیمیت خود را به آن بزرگوار ابراز داشته است و امامان بزرگوار(علیهم السلام) نیز در روز قیامت شفاعتش می کنند؛ از مشکلات و گردنه های سخت روز رستاخیز نجاتش خواهند داد و برای رهایی او از آتش دوزخ و عذاب الهی وساطت خواهندکرد. این همه سعادت و خیر و برکت، همه و همه، نتیجۀ زیارت مرقد مطهر امامان معصوم(علیهم السلام) است.

زیارت؛ اقتدا به معصومین(علیهم السلام)

زیارت امامان معصوم(علیهم السلام) و رفتن به سوی مزار آن عزیزان، نوعی اقتدا و پیروی از ایشان است؛ زیرا بارها در حالات آنان نقل شده است که به این عمل عنایت داشته اند و خود نیز بر زیارت قبر معصومان(علیهم السلام) اهتمام داشته اند. دراین زمینه، به نمونه هایی اشاره می کنیم.

1. در حالات امام حسین(علیه السلام) آمده است:

«امام حسین(علیه السلام)، عصر هر جمعه، قبر برادر خود، امام حسن(علیه السلام) را زیارت می کردند.»(1)

2. امام سجاد و امام باقر از مدینه به عراق آمده و قبر مطهر امیرالمؤمنین و امام حسین را زیارت کرده اند.

سیدعبدالکریم بن طاووس حسنی، از جابر جعفی نقل کرده است که امام باقر(علیه السلام) فرمودند: «پدرم علی بن الحسین بعد از شهادت پدرش حسین بن علی، در بادیه و بیابان مدینه خیمه ای از مو گرفته بود و چند سال در آنجا به سر می برد... و گاهی از همان اقامتگاه در بادیه، به عراق می رفت تا پدر و جدّ خود را زیارت کند.»

امام باقر(علیه السلام) می فرمایند: «وقتی آن حضرت (علی بن الحسین) برای زیارت امیرالمؤمنین(علیه السلام)

به عراق رفت، من هم با او بودم... هنگامی که از کوفه به نجف رسید و در مکان مخصوص، کنار قبر شریف جا گرفت، شروع به گریه کرد؛ طوری که محاسنش از اشک تر شد. آنگاه فرمود: ‘السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَکَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَمِینَ اللهِ فِی أَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ عَلَی عِبَادِهِ...’ آنگاه گونۀ خود را بر قبر نهاد و فرمود: ‘اللَّهُمَ إِنَ قُلُوبَ الْمُخْبِتِینَ إِلَیْکَ وَالِهَهٌ وَ سُبُلَ الرَّاغِبِینَ إِلَیْکَ شَارِعَهٌ...’»(2)

این همان زیارت امین الله و دعای بعد از آن است.