در این قطعه از بهشت ( راهنمای زائران امام رضا (علیه السلام) صفحه 6

3. بعد از نماز همواره سجدۀ شکر به جا می آوردند؛

4. چنان با قرآن مأنوس بودند که همۀ سخن و پاسخ و مثال های ایشان قرآنی بود؛

5. در هر سه روز، یک ختم قرآن می کردند و می فرمودند: «اگر بخواهم، در کمتر از این ختم می کنم؛ ولی به هر آیه ای که می رسم تأمل می کنم که در کجا و چه زمانی نازل شده است»؛

6. خواب ایشان در شب اندک بود و بیشتر شب ها را شب زنده داری می کردند؛

7. بسیار روزه می گرفتند و روزۀ س-ه روز در ه-ر ماه را ترک نمی کردند؛

8. در دعا همواره، ابتدا صلوات بر پیامبر و آل او می فرستادند و این صلوات را در نماز و پس از نماز، بسیار تکرار می کردند؛

9. شب ها در بستر، زیاد قرآن می خواندند و هرگاه به آیه ای مربوط به بهشت یا جهنم می رسیدند، بسیار می گریستند و از خداوند، درخواست بهشت می کردند و از آتش به

او پناه می بردند؛

10. همۀ اوقات به ذکر خدا مشغول بودند و بیش ازهمه از خداوند پروا داشتند.(1)

سیرۀ اجتماعی امام رضا(علیه السلام)

1. وقتی نزد مردم می آمدند، خود را برای ایشان مرتب می کردند؛

2. هرگز با زبان، کسی را نمی آزردند؛

3. هرگز سخن کسی را قطع نمی کردند؛

4. هرگز حاجت کسی را که می توانستند، رد نمی کردند؛

5. درمقابل دیگران، پای خود را دراز نمی کردند و تکیه نمی دادند؛

6. دیده نشد که قهقهه بزنند؛ بلکه خندۀ ایشان تبسم بود؛

7. به معطرکردن خویش به ویژه هنگام حضور در جمع مردم علاقه داشتند؛

8. بسیار به دیگران خدمت می کردند و صدقه می دادند و این کار را بیشتر در شب های تاریک انجام می دادند؛

9. بسیار متواضع بودند؛

10. به میهمان بسیار احترام می گذاشتند.(2)