نقش رهبری حضرت رضا ( ع ) صفحه 7

البته أهداف و افکار دیگری را نیز از این کار در سر می پرورانید ، تا پایه های حکومتش را هرچه محکم تر بسازد .

حرکت به سوی مرو

مأمون عباسی طبق یک توطئه سیاسی حساب شده ، عده ای را به سرکردگی ( رجاء بن ابی الضحاک ) به مدینه فرستاد تا امام رضا ( ع ) را به طور اجباری از مدینه منوّره زادگاه آن حضرت به طرف خراسان جلب نمایند ، امام رضا ( ع ) که بر حسب ظاهر[1] با

تهدیدهای مأمون روبرو شده بود ، نخست برای خداحافظی به طرف خانه اش رفت ، و تمام خاندان خود را امر به گریه و ندبه برای خود کرد ، و هنگامی که به آن حضرت عرض شد : که گریه برای مسافر پسندیده نیست ! فرمود : آری اما آن مسافری که امید بازگشت داشته باشد ، و من دیگر بازگشتی ندارم ، و در غربت به قتل خواهم رسید .

و سپس به سوی مسجد پیامبر رفت ، و چندین بار با جدّش وداع کرده و چه بسا گاهی با صدای بلند گریه کرد ، و همانجا به کسانی که علت را از آن حضرت می پرسیدند ؟ ! می فرمود : ( این آخرین وداع من است چون من در غربت از دار دنیا می روم ، و همانجا به خاک سپرده خواهم شد[2] .

حضرت رضا با این روش مظلومیت خویش را اعلام داشته و برای همگان آشکار شد که آنحضرت نه تنها علاقه ای به دستگاه حکومتی نداشته بلکه به اجبار از زادگاهشان دور شده ، و به غربت می روند .

[1] راجع به علم امام به واقعیات ، و اطلاعش از غیب به خواست خدا و اینکه چرا بر حسب ظاهر عمل می کرده ، و مأموریّت او از سوی خداوند متعال چگونه بوده ، به کتاب ( نکاتی از تاریخ سیاسی اسلام ) از همین نویسنده مراجعه فرمائید . ( مترجم ) .

[2] بحار الانوار ، ج49 ص 117 ( مترجم ) .

در شهر نیشابور

حضرت رضا ( ع ) بر سر راه خود به شهر نیشابور[1] رسیدند ، در این شهر متجاوز از یکصد هزار نفر مشتاقانه