- اهداء 1
- مقدمه 2
- جریانی از زندگی امام 3
- مآخذ ما در نقل این خطبهی شریف 4
- اسناد در خطبه شریف 5
- رئیس المحدثین صدوق و خطبه 7
- موارد ضبط خطبه شریف 8
- خصوصیات این رساله 9
- خطبة الرضا فی التوحید 11
- خطبه 01 16
- خطبه 02 18
- خطبه 03 24
- خطبه 04 27
- خطبه 05 31
- خطبه 06 34
- خطبه 07 37
- خطبه 08 39
- خطبه 09 42
- خطبه 10 45
- خطبه 11 49
- خطبه 12 52
- خطبه 13 55
- خطبه 14 58
- خطبه 15 61
- خطبه 16 66
- خطبه 17 72
- خطبه 18 76
- خطبه 19 78
- خطبه 20 81
- خطبه 21 86
- خطبه 22 88
- خطبه 23 92
- خطبه 24 99
- خطبه 25 103
- خطبه 26 107
- خطبه 27 112
- خطبه 28 113
- خطبه 29 116
- خطبه 30 119
- خطبه 31 122
- خطبه 32 125
- پاورقی 125
6 - وَ لَا تُوَقِّتُهُ مَتَی: متی دلالت میکند به زمان مطلق و در موارد استفهام و یا شرط استعمال میشود و این کلمه نیز درباره خداوند متعال اطلاق نخواهد شد. مثل اینکه بگوییم: متی یقدر الله یفعل.
7 - وَ لَا تَشْمَلُهُ حِین: به زمان غیر معین محدود دلالت میکند و از این نظر به خداوند متعال اطلاق نمیشود و صحیح نیست که بگوییم:
ألله عالم حین یکون کذا.
8 - وَ لَا تُقَارِنُهُ مَعَ: کلمه مع دلالت میکند به قرین بودن و با همدیگر قرار گرفتن، زماناً یا مکاناً و گفته شد که خداوند متعال مقارن با چیز دیگر نمیشود (خ 19).
و منظور در این جملات شریف آنکه خداوند متعال قائم به نفس و غنی بالذات بوده و کوچکترین وابستگی و احتیاج و تکیهای به زمان و زمانی و خلق نداشته و پیش از تکوین و ایجاد و خلق، نور مجرد غنی بالذات و نامحدود بالذات و فی ذاته و حی و عالم و قادر و مرید ازلی و أبدی است.
و به هر صورتی که فرض شود، تقید به زمان ندارد و در ارتباط به صفات ذاتی او، به هیچ نحوی که ذکر شد، حدود و قیود زمانی پیدا نمیکند.