- اهداء 1
- مقدمه 2
- جریانی از زندگی امام 3
- مآخذ ما در نقل این خطبهی شریف 4
- اسناد در خطبه شریف 5
- رئیس المحدثین صدوق و خطبه 7
- موارد ضبط خطبه شریف 8
- خصوصیات این رساله 9
- خطبة الرضا فی التوحید 11
- خطبه 01 16
- خطبه 02 18
- خطبه 03 24
- خطبه 04 27
- خطبه 05 31
- خطبه 06 34
- خطبه 07 37
- خطبه 08 39
- خطبه 09 42
- خطبه 10 45
- خطبه 11 49
- خطبه 12 52
- خطبه 13 55
- خطبه 14 58
- خطبه 15 61
- خطبه 16 66
- خطبه 17 72
- خطبه 18 76
- خطبه 19 78
- خطبه 20 81
- خطبه 21 86
- خطبه 22 88
- خطبه 23 92
- خطبه 24 99
- خطبه 25 103
- خطبه 26 107
- خطبه 27 112
- خطبه 28 113
- خطبه 29 116
- خطبه 30 119
- خطبه 31 122
- پاورقی 125
- خطبه 32 125
و تقسیم به ابعاض و اجزاء گردد، قهراً آن عظمت و جلال شکسته شده و مقام رفیع و عالی او انحطاط پیدا خواهد کرد و در این صورت موردی برای تذلل و انکسار و خشوع باقی نخواهد بود.
و در مورد توجه به معبود موهوم و خیالی نیز چنین است و او هرگز قابل طلب و خواستن و اختیار کردن نمیباشد.
پس در نتیجه باید توجه داشته باشیم که عنایت برای پروردگار متعال و تذلل در مقابل عظمت از و طلب و انتخاب از میباید پس از تحقق معرفت و توحید مقام او باشد.
و از این نظر است که در آغاز خطبه شریف فرمود: أَوَّلُ عِبَادَةِ اللَّهِ مَعْرِفَتُهُ وَ أَصْلُ مَعْرِفَه اللَّهِ تَوْحِیدُهُ.
و کسی که معرفت او روی پایه تشبیه مقامات و صفات و افعال پروردگار متعال بر دیگری که همه مخلوق عاجز و محدودند، باشد و یا مبتنی بر تبعیض و ترکیب وجود منزه او است و یا بر أساس توهم و خیالبافی او را توجیه میکند، چنین انسانی از مقام معرفت و توحید او محروم خواهد بود.