(حج از دیدگاه قرآن و حدیث (تفسیر موضوعی المیزان صفحه 32

«وَ لِـكُـلِّ اُمَّـةٍ جَـعَـلْـنـا مَـنْسَكـا لِـيَذْكُـروُا اسْـمَ الـلّهِ عَـلـي مـا رَزَقَـهُـمْ مِـنْ بَـهيمَـةِ الاَْنْـعـامِ فَـاِلهُكُـمْ اِلـهٌ واحِـدٌ فَـلَهُ اَسْـلِمُوا وَ بَـشِّرِ الْـمُخْبِتينَ،»

«اَلَّـذيـنَ اِذا ذُكِـرَ الـلّـهُ وَجِـلَـتْ قُـلُـوبُـهُـمْ وَ الـصّـابِـريـنَ عَـلـي مـا اَصـابَـهُـمْ وَ الْـمُـقـيـمِـي الـصَّـلـوةِ وَ مِـمّـا رَزَقْــنـاهُـمْ يُـنْـفِـقُـونَ،» «براي هر امتي عبادتي داديم تا نام خدا را بر حيوانات بسته زبان كه روزيشان كــرده است يــاد كننــد، پس معبود شما خداي يگانه است، مطيع او شويد و فـروتنان را بشارت ده،»

1- الـميــــــــــزان ج: 14، ص: 527.

(62) حج

«همان كساني كه چون نام خدا برده شود دلهايشان بترسد كه بر حوادث صبورند و نمــاز بپــادارنــد و از آنچــه روزيشـان داديم انفاق كنند.» (34 و 35 / حج)

كلمه مناسك در اينجا به معناي عبادت است، عبادتي كه مشتمل بر قرباني و ذبح هم هست.

و معنايش اين است كه: ما در امتهاي گذشته آنهايي كه ايمان داشتند، عبادتي با پيشكش قرباني قرار داده بوديم تا آنان نيز نام خدا را بر بهيمه انعام كه خدايـشان روزي كـرده بـود ببرند.

و خلاصه شما پيروان ابراهيم اولين امتي نيستيد كه قرباني برايتان مقرر شده بلكه براي قبل از شما هم مقرر شده بود.

«فَاِلهُكُمْ اِلهٌ واحِدٌ فَلَهُ اَسْلِمُوا!» يعني وقتي خداي شما همان خدايي باشد كه براي امتهاي گذشته نيز احكام شما را تشريع كرده، پس بدانيد كه معبود شما و آن امتها يكي

براي هر امتي مناسكي قرار داديم! (63)