- تقديم به 1
- متن تأئيديه حضرت آيةاللّه محمد يزدي 2
- متن تائيديه حضرت آيةاللّه مرتضي مقتدايي 3
- مقدمه ناشر 4
- متنتأييديه حضرت آيةاللّهسيدعلياصغردستغيب نماينده محترمخبرگانرهبريدراستانفارس 4
- مقـدمـه مـؤلـف 6
- فصل اول:خانه خدا و آيات واضح در آن 9
- فرمان حج 9
- اولين خانه براي عبادت خدا 10
- معني مبارك بودن و هدايت بودن كعبه 11
- سابقه تشـريع حـج در زمان ابـراهيم عليهالسلام 12
- ايام جاهليت و ادامه مراسم حج 13
- كعبه بعد از ظهور اسلام 14
- آيات روشن در خانه خدا 15
- مقام ابراهيم 16
- تشريع امنيت خانه خدا 17
- واجب بودن حج براي دارندگان استطاعت 18
- احكام حج در سوره حج 19
- فصل دوم :تشريع مناسك حج 19
- نهي از صد سبيل اللّه و زيارت مسجدالحرام 19
- مناسكي كه به ابراهيم عليهالسلام وحي شد و يادگار ماند! 21
- يَأْتينَ مِنْكُلِّ فَجٍّ عَميقٍ - از درههاي عميق بيايند! 23
- قرباني كنيد در راه خدا، با نام خدا! 25
- بخـوريـد گوشت قرباني را ! و هـم به فقير بدهيد! 26
- آخرين طواف بيت عتيق 27
- تعظيم حرمات خدا 28
- شعائر اللّه 30
- براي هر امتي مناسكي قرار داديم! 31
- گوشت قرباني و خون آن به خدا نميرسد... 33
- روايات رسيده درباره برخي از احكام حج 35
- مقام ابراهيم و نماز آن 36
- صفا و مروه 38
- آيات تشريع احكام تمتع و عمره 40
- فصل سوم :حج تمتع و عمره، و احكام آن 40
- حجة الوداع و تشريع حج تمتع 42
- عمره 43
- خـروج از احـرام در فاصله بين عمـره و تمتع 44
- تمتع 45
- قـرباني و كفـاره آن 46
- «وَ اتَّقُوا اللّهَ وَ اعْلَمُوا اَنَّ اللّهَ شَديدُ الْعِقابِ!» 47
- فلسفه تشريع تمتع 47
- زمان حـج و محـرمات آن 48
- داد و ستد در ايام حج 50
- وقوف در عرفات و مشعرالحرام 50
- پايان مناسك حج با ذكر شايسته خدا 51
- كوچ جمعي از عرفات 51
- دعائي براي پايان مناسك حج 52
- ايام تشريق 53
- بخشيده شدن گناهان حاجي 54
- جزئياتي از تشريع حج در روايات 55
- بحثها و روايات 56
- فصل چهارم :متعه و تمتع 56
- تحليلي از روايات مربوط به نهي عمر از متعه در حج 58
- آيا خليفه حق نقض احكام الهي را دارد؟ 60
- حكم شكار در حال احرام 64
- شكارهاي حلال و حرام دريائي و صحرائي در حال احرام 66
- حرمت كعبه بيت الحرام و تشريع مناسك آن 67
- روايات رسيده درباره صيد در حال احرام 70
- ماههاي قمري و اوقات عبادات و حج 71
- لغو رسوم جاهليت در حج 72
- تحريم مشركين از ورود به مسجدالحرام 73
- جهت قبله مسلمين و احكام آن 74
- فصل پنجم :تشريع قبله 74
- فلسفه تشريع قبله از لحاظ عبادي و اجتماعي 81
عمرهاي تشريع شده بوده، كه آن را مسلم گرفته از تشريع قرباني در آن خبر ميدهد. تمتع در آيه شريفه: «ذلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ اَهْلُهُ حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ،» تشريع شـده است.(1)
قـرباني و كفـاره آن
«فَـاِذا اَمِنْتُمْ فَـمَنْ تَمَتَّعَ بِـالْعُمْرَةِ اِلَـي الْحَجِّ فَـمَا اسْـتَيْسَرَ مِـنَ الْـهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ اَيّامٍ فِي الْحَجِّ وَ سَبْعَةٍ اِذارَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ ...،»
«... و اگر مانعي از اتمام حج و عمره پيش نيامد پس هر كس كه حج و عمرهاش تمتع باشد هر قدر از قرباني كه ميتواند بدهد و اگر پيدا نميكند و يا تمكن ندارد
1- الميزان ج: 2، ص: 114.
(94) حج
به جاي آن سه روز در حج و هفت روز در مراجعت كه جمعا ده روز كامل ميشود روزه بدارد....» (196 / بقره)
اينكه حج را ظرف براي صيام قرار داد و فرمود: «سه روز در حج،» به اين اعتبار است كه عمل حج و عمل روزه در يك مكان و يك زمان انجام ميشود، زماني كه عمل حج در آن انجام ميشود و زمان حج شمرده ميشود، يعني فاصله ميان احرام حج و مراجعت به مكه همان زمان سه روز روزه است و به همين اعتبار است كه در روايات وارده از ائمه اهل بيت : آمده: كه وقت روزه براي كسي كه قادر باشد قبل از روز قرباني است و براي كسي كه قادر نيست بعد از ايام تشريق يعني يازده و دوازده و سيزدهم ماه است و اگر كسي در اين ايام هم قدرت بر روزه گرفتن نيافت بايد پس از مراجعت به وطن آن را بگيرد و ظرف هفت روز ديگر بعد از مراجعت از مكه است، چون ظاهر جمله: «اِذا رَجَعْتُمْ - وقتي برگشتيد،» همان برگشتن به وطن است، وگرنه ميفرمود: در حال برگشت.
قرباني و كفاره آن (95)
«تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ ...،» يعني سه روز در حج و هفت روز در مراجعت، ده روز كامل است و اگر عدد هفت را مكمل عدد ده خوانده نه متمم آن، براي اين بود كه بفهماند هر يك از سه روز و هفت روز حكمي مستقل و جداگانه دارد، كه بيانش در فرق ميان دو كلمه تمام و كمال در اول آيه گذشت.