- تقديم به 1
- متن تأئيديه حضرت آيةاللّه محمد يزدي 2
- متن تائيديه حضرت آيةاللّه مرتضي مقتدايي 3
- مقدمه ناشر 4
- متنتأييديه حضرت آيةاللّهسيدعلياصغردستغيب نماينده محترمخبرگانرهبريدراستانفارس 4
- مقـدمـه مـؤلـف 6
- فصل اول:خانه خدا و آيات واضح در آن 9
- فرمان حج 9
- اولين خانه براي عبادت خدا 10
- معني مبارك بودن و هدايت بودن كعبه 11
- سابقه تشـريع حـج در زمان ابـراهيم عليهالسلام 12
- ايام جاهليت و ادامه مراسم حج 13
- كعبه بعد از ظهور اسلام 14
- آيات روشن در خانه خدا 15
- مقام ابراهيم 16
- تشريع امنيت خانه خدا 17
- واجب بودن حج براي دارندگان استطاعت 18
- نهي از صد سبيل اللّه و زيارت مسجدالحرام 19
- فصل دوم :تشريع مناسك حج 19
- احكام حج در سوره حج 19
- مناسكي كه به ابراهيم عليهالسلام وحي شد و يادگار ماند! 21
- يَأْتينَ مِنْكُلِّ فَجٍّ عَميقٍ - از درههاي عميق بيايند! 23
- قرباني كنيد در راه خدا، با نام خدا! 25
- بخـوريـد گوشت قرباني را ! و هـم به فقير بدهيد! 26
- آخرين طواف بيت عتيق 27
- تعظيم حرمات خدا 28
- شعائر اللّه 30
- براي هر امتي مناسكي قرار داديم! 31
- گوشت قرباني و خون آن به خدا نميرسد... 33
- روايات رسيده درباره برخي از احكام حج 35
- مقام ابراهيم و نماز آن 36
- صفا و مروه 38
- فصل سوم :حج تمتع و عمره، و احكام آن 40
- آيات تشريع احكام تمتع و عمره 40
- حجة الوداع و تشريع حج تمتع 42
- عمره 43
- خـروج از احـرام در فاصله بين عمـره و تمتع 44
- تمتع 45
- قـرباني و كفـاره آن 46
- فلسفه تشريع تمتع 47
- «وَ اتَّقُوا اللّهَ وَ اعْلَمُوا اَنَّ اللّهَ شَديدُ الْعِقابِ!» 47
- زمان حـج و محـرمات آن 48
- داد و ستد در ايام حج 50
- وقوف در عرفات و مشعرالحرام 50
- پايان مناسك حج با ذكر شايسته خدا 51
- كوچ جمعي از عرفات 51
- دعائي براي پايان مناسك حج 52
- ايام تشريق 53
- بخشيده شدن گناهان حاجي 54
- جزئياتي از تشريع حج در روايات 55
- بحثها و روايات 56
- فصل چهارم :متعه و تمتع 56
- تحليلي از روايات مربوط به نهي عمر از متعه در حج 58
- آيا خليفه حق نقض احكام الهي را دارد؟ 60
- حكم شكار در حال احرام 64
- شكارهاي حلال و حرام دريائي و صحرائي در حال احرام 66
- حرمت كعبه بيت الحرام و تشريع مناسك آن 67
- روايات رسيده درباره صيد در حال احرام 70
- ماههاي قمري و اوقات عبادات و حج 71
- لغو رسوم جاهليت در حج 72
- تحريم مشركين از ورود به مسجدالحرام 73
- جهت قبله مسلمين و احكام آن 74
- فصل پنجم :تشريع قبله 74
- فلسفه تشريع قبله از لحاظ عبادي و اجتماعي 81
كردند، سپس نزد مقام دو ركعت نماز خواند و دست به حجرالاسود ماليد، سپس فرمود: من ابتدا ميكنم به آنچه خداي عز و جل ابتدا كرده بود، پس به صفا آمد و سعي را از صفا شروع كرد و هفت نوبت بين صفا و مروه سعي نمود، همينكه سعيش در مروه خاتمه يافت به خطبه ايستاد و مردم را دستور داد تا از احرام در آيند و حج خود را عمره قرار دهند و فرمود اين چيزي است كه خداي عز و جل مرا بدان امر فرموده، مردم مُحلّ شدند و رسول خدا صلياللهعليهوآله فرمود: اگر من در اين باره پيشبيني ميداشتم ميدانستم چنين دستوري ميرسد، خود من نيز مانند شما بُدنه با خود نميآوردم، ولي چون آوردهام نميتوانم حج تمتع كنم، براي اينكه خداي عز و جل فرموده: «وَ لا تَحْلِقُوا رُؤوُسَكُمْ حَتّييَبْلُغَالْهَدْيُ مَحِلَّهُ - يعني سر نتراشيد و از احرام در نيائيد، تا آنكه هدي به جاي خودش كه همان مِنا است برسد.» (196 / بقره) سُراقة بن جُعْثَم كَناني عرضه داشت امروز تازه دين خود را شناختيم مثل اينكه همين امروز به دنيا آمدهايم، حال به ما خبر بده آيا اين حكم مخصوص امسال ما است، يا براي هر ساله است؟ رسول خدا صلياللهعليهوآله فرمود نه، براي ابد حكم همين است....
جزئياتي از تشريع حج در روايات (115)
در كافي از امام صادق عليهالسلام روايت كرده كه در پاسخ كسي كه پرسيد اگر متمتع گوسفند نيافت چه كند؟ فرمود: قبل از روز هشتم و روز عرفه را روزه بگيرد، شخصي پرسيد: حال اگر در همان ترويه كه روز هشتم است تازه از راه رسيده باشد چه كند؟ فرمود: سه روز بعد از ايام تشريق، روزه بگيرد شخصي پرسيد: حال اگر شتربانش مهلت نداد كه در مكه بماند و اين سه روز روزه را انجام دهد چه كند؟ فرمود: روز حصبه و دو روز بعدش روزه بگيرد، پرسيدند: روز حصبه كدام است؟ فرمود: روزي كه كوچ ميكند، پرسيدند: آيا روزه بگيرد در حالي كه مسافر است؟ فرمود: بله مگر در روز عرفه مسافر نبود؟ ما اهل بيت فتوامان اين است و دليلمان هم قرآن است كه ميفرمايد: «فَصِيامُ ثَلاثَةِ اَيّامٍ فِي الْحَجِّ،» (196 / بـقره) و مـنظورش در ذيالحجه است.
(116) حج
در تفسير عياشي از آن جناب روايت كرده كه فرمود: او از حج بر ميگردد در حالي كه گناهانش آمرزيده شده، البته خدايتعالي گناه كسي را ميآمرزد كه تقوا داشته باشد. و از امام باقر عليهالسلام روايت آورده كه در معناي جمله: «لِمَنِ اتَّقي ...،» فرمود: يعني كسي كه از رفث و فسوق و جدال و ساير محرماتي كه خدايتعالي بر محرم حرام كرده اجتناب كند.(1)
1- الـميــزان ج: 2، ص: 122.
جزئياتي از تشريع حج در روايات (117)
-118