- درآمد 1
- اشاره 1
- قصیده ی او در مدح امام رضا علیه السلام 3
- حل ما ینحل از عبداللطیف شیروانی 9
- سخن استاد حسن زاده ی آملی 10
- اشاره 12
- رساله حل ما ینحل 12
- قصیده مذکوره 16
- اشاره 16
- بیت 01 19
- بیت 02 19
- بیت 03 21
- بیت 04 21
- بیت 05 22
- بیت 06 22
- بیت 08 23
- بیت 07 23
- بیت 10 24
- بیت 11 24
- بیت 09 24
- بیت 12 25
- بیت 13 25
- بیت 14 26
- بیت 16 26
- بیت 15 26
- بیت 19 27
- بیت 18 27
- بیت 17 27
- بیت 20 28
- بیت 21 28
- بیت 22 29
- بیت 23 29
- بیت 24 30
- بیت 26 30
- بیت 25 30
- بیت 27 31
- بیت 28 31
- بیت 31 32
- بیت 30 32
- بیت 29 32
- بیت 32 33
- بیت 33 34
- بیت 35 34
- بیت 34 34
- بیت 36 35
- بیت 37 36
- بیت 38 37
- بیت 39 37
- بیت 41 38
- بیت 40 38
- بیت 42 38
- بیت 45 39
- بیت 44 39
- بیت 43 39
- بیت 47 40
- بیت 46 40
- بیت 48 41
- بیت 49 42
- بیت 50 43
- بیت 51 43
- بیت 52 43
- بیت 53 44
- بیت 54 44
- بیت 55 - 56 45
- بیت 57 46
- بیت 58 46
- بیت 59 47
- بیت 62 48
- بیت 61 48
- بیت 60 48
- بیت 63 49
- تعلیقات 50
- پاورقی 54
نسخه رضوی تصریح شده که تاریخ مزبور تاریخ شرح است، بنابراین عبداللطیف را باید از ادیبان قرن دهم هجری دانست.
نسخه ی دیگری از آن به شماره ی 5859 در کتابخانه ی آیهالله مرعشی موجود است. در آنجا نیز قصیده از فخررازی دانسته شده و آمده است که شرح به مشخصی به نام حسن آقا تقدیم شده است [22] از آنچه گذشت چنین بدست می آید که عبداللطیف خود در نسبت دادن اشعار به فخررازی مرتکب اشتباه شده است زیرا در متن نسخه ی استاد و نیز نسخه ی کتابخانه آیهالله مرعشی این نسبت آمده است.
در اینجا از استاد که با حوصله فراوان و دقت شایسته متن شرح را تصحیح کردند سپاسگزاری می کنم.
رسول جعفریان
سخن استاد حسن زاده ی آملی
این کلمه، شرح قصیده غرای نونیه منسوب به فخررازی در مدح و منقبت ثامن الحجج امام علی بن موسی الرضا علیه السلام قلم توانای دانشمندی بزرگوار به نام «عبداللطیف شیروانی مشتهر به افلاطون» است.
به خوبی در خاطر دارم که در یکی از آثار قلمی علامه اجل شیخ بهائی - قدس سره الشریف - بدین مضمون فرموده است: از کتب و رسائل امام فخرالدین رازی دانسته می شود که او متشیع بوده است.
یکی از مواردی را که شاهد گفتار آن جناب یافته ام این است که در تفسیر کبیرش در تفسیر سوره ی فاتحه در مسأله فقهی جهر به بسم الله الرحمن الرحیم گوید: « … و ذلک
یدل علی اطباق الکل علی أن علیا کان یجهر ببسم الله الرحمن الرحیم، ان علیا علیه السلام کان یبالغ فی الجهر بالتسمیه فلما وصلت الدوله الی بنی امیه بالغوا فی المنع من الجهر سعیا فی ابطال آثار