رساله ی حل ما ینحل صفحه 47

را بعد از شهادت وی حبس نمودند و زنجیر گران بر گردن و پایش نهادند و او را در خانه ای که حبس نموده بودند آتش زدند که دایم مناقب امام گفتی و درهای مدح اولاد رسول سفتی، بعد از امر سوختن خانه چون آن فقیر بیگناه از اینحال آگاه شد مناجات نمود که یا رب بحق آن امامی که از انگور زهرآلود چهره به باغ شهادت گردآلود کرد و بحق رضای آن رضا که به تقدیر تو موافق گشته به داغ دوری فرزندان و مفارقت جان راضی شد که مرا ازاین بند گردان خلاصی ده و آتش سوزان را به محبت اولاد خلیل خود

بر من گلستان کن، هماندم به کرم مجیب دعوه المضطرین (الدعاء) بندهای آهن چون موم نرم گشت و از آن آتش بلا بخاک جسم آب محبت زده چون باد از آن ورطه خلاص شد که بیک سر موی وی مضرت نرسید.

نظم:

من چگویم قدر وی چونست در نزد جلیل

زانکه باشد دوستانش را مقامات خلیل

هر آینه معنی بیت آن شد که در بنای حبس از تأثیر دعا و فاتحه نام او آهن و فولاد نرم گشت و لطافت شرار آتش از سمن زار گذشت.

نظم:

رهی نمی برم و چاره ای نمیدانم

بجز محبت مردان مستقیم احوال

بود که صدرنشینان بارگاه قبول

نظر کنند به بیچارگان صف نعال - یا علی -

بیت 59

ابروی طاقت چراست جفت زره از گره

لاله لعلت ز چیست رخ همه چین در سفن

این بیت گویا در محل الم امام است که از زهر قهر ایام بر جبین مبارک ایشان چین ظاهر گشته که می فرماید ابروی طاق تو چرا از گره الم با زره بهم جفت گشت و از جفت اینجا غرض مثل است که جفت هر چیز از مثل او می باشد. دیگر می گوید لاله ی لعل تو بر رخ چرا شکنهای محنت ظاهر ساخت با آنکه سفینه بودی جهت نجات مسلمانان که از سفن غرضش جمع سفینه است که حدیث مثل اهل بیتی کمثل سفینه نوح من رکب فیها نجاد من تخلف عنها هلک دلیل آن است یعنی اهلبیت من همچو سفینه ی نوحند که هرکه پناه بدیشان نبرد در غرقاب ضلالت هلاک شود و ساحل نجات نیابد.

هر آینه معنی بیت آن شد که ابروی طاق تو چرا با گره چون زره جفت و همدم بود و لاله