- درآمد 1
- اشاره 1
- قصیده ی او در مدح امام رضا علیه السلام 3
- حل ما ینحل از عبداللطیف شیروانی 9
- سخن استاد حسن زاده ی آملی 10
- رساله حل ما ینحل 12
- اشاره 12
- قصیده مذکوره 16
- اشاره 16
- بیت 01 19
- بیت 02 19
- بیت 03 21
- بیت 04 21
- بیت 06 22
- بیت 05 22
- بیت 08 23
- بیت 07 23
- بیت 10 24
- بیت 11 24
- بیت 09 24
- بیت 12 25
- بیت 13 25
- بیت 14 26
- بیت 16 26
- بیت 15 26
- بیت 18 27
- بیت 17 27
- بیت 19 27
- بیت 21 28
- بیت 20 28
- بیت 22 29
- بیت 23 29
- بیت 26 30
- بیت 25 30
- بیت 24 30
- بیت 27 31
- بیت 28 31
- بیت 30 32
- بیت 29 32
- بیت 31 32
- بیت 32 33
- بیت 33 34
- بیت 35 34
- بیت 34 34
- بیت 36 35
- بیت 37 36
- بیت 38 37
- بیت 39 37
- بیت 41 38
- بیت 42 38
- بیت 40 38
- بیت 45 39
- بیت 43 39
- بیت 44 39
- بیت 46 40
- بیت 47 40
- بیت 48 41
- بیت 49 42
- بیت 50 43
- بیت 51 43
- بیت 52 43
- بیت 54 44
- بیت 53 44
- بیت 55 - 56 45
- بیت 57 46
- بیت 58 46
- بیت 59 47
- بیت 61 48
- بیت 62 48
- بیت 60 48
- بیت 63 49
- تعلیقات 50
- پاورقی 54
اختلاف آراء و اقوال دیگران در بیان ابیات قصیده منحل و مرتفع می شود. و یا شارح اشاره به عجز خود کرده باشد بدین نظر که هر آن عقد معنایی را که به فهم ما گشودنی است، گشوده ایم، چنان که در آخر شرح ابیاتی چند بگوید:
«تا فضلا را چه بخاطر رسد؟»، و در آخر شرح بیت یازدهم گوید: «تا فضلای موشکاف را چه به خاطر رسد؟»، و در آخر شرح بیت بیست و ششم گوید: «تا ارباب بصیرت را چه به خاطر رسد؟».
2- شارح بدون هیچ دغدغه و وسوسه قصیده را از امام فخرالدین رازی می داند، چنان که در دیباچه شرح گفته است: « … قصیده مشهور امام العالم العاقل الکامل الفاضل العارف به اسرار ربانی، و کنوز رموز گنج سبحانی امام فخرالدین رازی … »؛ و نیز در شرح بیت پنجاه و ششم گوید: « … بنابراین این حکایت فخرالدین رازی - علیه الرحمه می فرماید … »؛ ولکن قاضی نورالله شهید در مجلس دوازدهم مجالس
المؤمنین (چاپ سنگی رحلی - ط 1 - ص 508)، و هدایت در مجمع الفصحاء (چاپ سنگی رحلی - ط 1 - ج 1 - ص 376) آن را از ابو المفاخر رازی می دانند.
قاضی فرماید: «فخر الشعراء ابو المفاخر رازی - رحمه الله علیه - در تذکره دولت شاه مذکور است که او را یکی از استادان می دانند، و ورای شعر و شاعری او را انواع فضایل است، و اشعار او بیشتر بر طریقه لغز واقع شده و این صنعت او را مسلم است و در مناقب سلطان الانس و الجن علی بن موسی الرضا - علیه التحیه و الثناء چند قصیده دارد جمله مصنوع و متین، أما آنچه شهرتی عظیم یافته و اکثر شعرا در تتبع و جواب او اقدام نموده اند مطلعش این است:
بال مرصع بسوخت مرغ ملمع بدن
اشک زلیخا بریخت یوسف گل پیراهن
و اکابر مطلعها در این باب گفته اند … ».
و بعد از آن قاضی گفته است: «و منتخب تتمه آن قصیده که از روی اختصار به آن اقتصار می نماید این است: صفحه صندوق چرخ … »، و سی و پنج بیت از آن قصیده را نقل کرده است.
و بعد از بیت بیست و پنجم قصیده، این بیت را نقل کرده است که شرح شیروانی فاقد آن است:
چون ز شب اندک گذشت قرعه دو ساعت ز روز
پیک خور آسان نموده راه خراسان به من
و بعد از بیت سی و یکم قصیده، این بیت را نقل کرده است که باز شرح شیروانی فاقد آن است: