مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 117

صفحه 117

این ذره را به سایه ی رحمت پناه ده

ای آن که مهر را به جناب تو التجاست (1).

«مشتاقی» از کجا و غلامی حضرتت

گر باشد او غلام غلام رضا، رضاست

دستت نمی رسد که بگویی ثنای شاه

باری دعای گو که دعا عین مدعاست


1- 437. التجا: پناه بردن، استمداد.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه