مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 144

طرب شیرازی

اشاره

میرزا ابوالقاسم محمد نصیر متخلص به «طرب» کوچکترین فرزند همای شیرازی (محمدرضا قلی خان متوفی 1290 ق) است. طرب در سال 1276 در اصفهان متولد شد و در سال 1330 قمری در همان شهر درگذشت. او در خوشنویسی و خط نستعلیق یگانه ی عهد خود بود و از فنون ادب، فقه و فلسفه و ریاضیات قدیم اطلاع کافی داشت.

در تهنیت عید غدیر و گریز به مدح حضرت ثامن الاولیاء علی بن موسی الرضا

دیوان طرب شیرازی، به کوشش استاد جلال الدین همایی، تهران، کتابفروشی فروغی، 1342 ش.

دوباره دور جوانی گرفت عالم پیر

یکی ز فضل بهار و یکی ز عید غدیر

دوباره زندگی از سر گرفت پیر جهان

ز فر عید غدیر و بهار عالمگیر

هوا چو دشت ختن شد چمن چوکان یمن

یکی ز رنگ شقایق یکی ز بوی عبیر

تذرو (1) و قمری چون مطربان خوش الحان

یکی به نغمه ی بم و یکی به ناله ی زیر

هزار و سار به سرو سهی و شاخ چنار

یکی نمود فغان و یکی کشید صفیر

در این همایون روز و در این مبارک عید

که باب رحمت شد باز بر کبیر و صغیر

جلال جست در این روز شرع پاک نبی

کمال یافت در این عید دین حی قدیر

به منزلی که غدیر خمش همی خوانند

فرود آمد جبریل بر نبی بشیر

پس از درود و تحیت چه گفت؟ گفت که حق

نمود امر مرا کای شه بشیر و نذیر (2).

پیام ما را ایدون (3) به مردمان برسان

در آنچه امر نمودیم هین مکن تأخیر

1- 611. تذرو: قرقاول.
2- 612. بیت ناظر است به آیه ی «انا ارسلناک بالحق بشیرا و نذیرا» (ما تو را به حق فرستادیم تا بشارت دهنده و ترساننده باشی) (سوره ی بقره - آیه 119).
3- 613. ایدون: چنین - این چنین.