مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 149

ادیب الممالک

اشاره

سید محمد صادق معروف به «ادیب الممالک» فرزند حاج میرزا حسین فراهانی است. نسب وی به میرزا عیسی قائم مقام می رسد. مرحوم امیری از سال 1316 قمری نویسندگی و اداره ی روزنامه های ادب، مجلس، عراق عجم و آفتاب را برعهده داشت. وی در قصیده استاد بود و سبک شعرای قدیم را پیروی می کرد. اشعار او وطنی، اجتماعی، سیاسی و انتقادی است.

تولد شاعر در سال 1277 ه. ق و وفاتش در سال 1336 ه اتفاق افتاده است.

قصیده در مدح حضرت امام همام علی بن موسی الرضا

دیوان امیری (ادیب الممالک) به کوشش وحید دستگردی، تهران، 1312 ش.

جهان جوان شد و عمر دوباره بازآورد

به روی بهمن و اسفند در فراز آورد

رسید عید همایون و باد فروردین

دوباره شاخ سمن را به اهتزاز آورد

عروس شاخ که او را شده است نامیه (1) شوی

به حجله رفت و صبا را به پیشباز آورد

ز لعل و بسد و مرجان گرفت کابین لیک

ز عود و غالیه و مشک تر جهاز آورد

به صحن باغ درون حله های رنگارنگ

ز جامه ی ختن و دیبه طراز آورد

دهان غنچه گشاید درون تنگدلان

مگر حدیثی از آن لعل دلنواز آورد

گرفت لاله به فتوای پیر عشق قدح

برای عارف و عامی خط جواز آورد

بنفشه بر طرف جوبه طالع محمود

نشانی از شکن طره ی ایاز آورد

بتا به باغ طرب کن که در ره تو صبا

بنفشه و سمن و سرو و گل فراز آورد